وَحَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ - حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، يَقُولُ كَانَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنَامُونَ ثُمَّ يُصَلُّونَ وَلاَ يَتَوَضَّئُونَ قَالَ قُلْتُ سَمِعْتَهُ مِنْ أَنَسٍ قَالَ إِي وَاللَّهِ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ ning sahobalari uxlar, soʻng tahorat qilmasdan namoz oʻqir edilar». (Qatoda) dedi: men: «Buni Anasdan eshitdingmi?» — dedim. U: «Ha, Allohga qasamki», — dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ нинг саҳобалари ухлар, сўнг таҳорат қилмасдан намоз ўқир эдилар». (Қатода) деди: мен: «Буни Анасдан эшитдингми?» — дедим. У: «Ҳа, Аллоҳга қасамки», — деди.