Abdulloh ibn Abu Avfo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dushman bilan roʻbaroʻ kelgan kunlarining birida quyosh ogʻgunicha kutib turdilar, soʻng (xalq oldida) qoʻzgʻalib, ularga: «Ey odamlar! Dushman bilan uchrashishni orzu qilmanglar va Allohdan ofiyat (omonlik) soʻranglar. Ular bilan toʻqnash kelsanglar esa, sabr qilinglar va biling, jannat qilichlar soyasi ostidadir», — dedilar. Soʻngra Nabiy ﷺ (yana) turib: «Allohim! Ey Kitobni nozil qilguvchi, bulutlarni harakatga keltirguvchi va (gʻanim) lashkarlarni magʻlub etguvchi Zot! Ularni magʻlub et va ularga qarshi bizga yordam ber», — dedilar.Абдуллоҳ ибн Абу Авфо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ душман билан рўбарў келган кунларининг бирида қуёш оғгунича кутиб турдилар, сўнг (халқ олдида) қўзғалиб, уларга: «Эй одамлар! Душман билан учрашишни орзу қилманглар ва Аллоҳдан офият (омонлик) сўранглар. Улар билан тўқнаш келсанглар эса, сабр қилинглар ва билинг, жаннат қиличлар сояси остидадир», — дедилар. Сўнгра Набий ﷺ (яна) туриб: «Аллоҳим! Эй Китобни нозил қилгувчи, булутларни ҳаракатга келтиргувчи ва (ғаним) лашкарларни мағлуб этгувчи Зот! Уларни мағлуб эт ва уларга қарши бизга ёрдам бер», — дедилар.