Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Najd tomon otliq qoʻshin yubordilar. Ular Banu Hanifa qabilasidan boʻlgan, Yamoma ahlining sayyidi Sumoma ibn Usol degan bir kishini (asir qilib) olib keldilar. Uni masjid ustunlaridan biriga bogʻlab qoʻyishdi. Rasululloh ﷺ uning oldiga chiqib: «Ey Sumoma, sen nima deysan?» — dedilar. U: «Ey Muhammad, mening (oldimda) yaxshilik bor. Agar oʻldirsang, qoni boʻyniga olingan birovni oʻldirgan boʻlasan; agar inʼom qilsang (afv etsang), shukr qiluvchiga inʼom qilgan boʻlasan; agar mol istasang, soʻra, undan xohlaganingcha berilasan», — dedi. Rasululloh ﷺ uni indamasdan qoldirdilar, indinga (boʻlgach yana kelib): «Ey Sumoma, sen nima deysan?» — dedilar. U: «Senga aytganimni (aytaman): agar inʼom qilsang, shukr qiluvchiga inʼom qilgan boʻlasan; agar oʻldirsang, qoni boʻyniga olingan birovni oʻldirgan boʻlasan; agar mol istasang, soʻra, undan xohlaganingcha berilasan», — dedi. Rasululloh ﷺ uni yana qoldirdilar, ertasi kun (boʻlgach kelib): «Ey Sumoma, sen nima deysan?» — dedilar. U: «(Oldimda) senga aytganim bor: agar inʼom qilsang, shukr qiluvchiga inʼom qilgan boʻlasan; agar oʻldirsang, qoni boʻyniga olingan birovni oʻldirgan boʻlasan; agar mol istasang, soʻra, undan xohlaganingcha berilasan», — dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sumomani ozod qilinglar!» — dedilar. U masjidga yaqin bir xurmozorga borib gʻusl qildi, soʻng masjidga kirib: «Guvohlik beramanki, Allohdan oʻzga iloh yoʻq va guvohlik beramanki, Muhammad Uning bandasi va elchisidir. Ey Muhammad, Alloh haqqi, yer yuzida menga sening yuzingdan koʻra yomonroq koʻrinadigan yuz yoʻq edi; endi sening yuzing barcha yuzlarning ichida menga eng sevimlisi boʻlib qoldi. Alloh haqqi, menga sening diningdan koʻra yomonroq koʻrinadigan din yoʻq edi; endi sening dining barcha dinlarning ichida menga eng sevimlisi boʻlib qoldi. Alloh haqqi, menga sening yurtingdan koʻra yomonroq koʻrinadigan yurt yoʻq edi; endi sening yurting barcha yurtlarning ichida menga eng sevimlisi boʻlib qoldi. Sening otliq qoʻshining meni (asir qilib) tutgan edi, holbuki men umra (qilish)ni istab kelayotgan edim. Endi nima deysan?» — dedi. Rasululloh ﷺ unga (yaxshilik) xushxabarini berdilar va umra qilishga buyurdilar. U Makkaga yetib borganida, bir kishi unga: «Diningdan qaytdingmi (boshqa dinga oʻtdingmi)?» — dedi. U: «Yoʻq, balki men Rasululloh ﷺ bilan birga musulmon boʻldim. Alloh haqqi, Yamomadan sizlarga bir dona bugʻdoy doni ham kelmaydi, toki Rasululloh ﷺ unga (kelishiga) izn bermagunlaricha», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Нажд томон отлиқ қўшин юбордилар. Улар Бану Ҳанифа қабиласидан бўлган, Ямома аҳлининг саййиди Сумома ибн Усол деган бир кишини (асир қилиб) олиб келдилар. Уни масжид устунларидан бирига боғлаб қўйишди. Расулуллоҳ ﷺ унинг олдига чиқиб: «Эй Сумома, сен нима дейсан?» — дедилар. У: «Эй Муҳаммад, менинг (олдимда) яхшилик бор. Агар ўлдирсанг, қони бўйнига олинган бировни ўлдирган бўласан; агар инъом қилсанг (афв этсанг), шукр қилувчига инъом қилган бўласан; агар мол истасанг, сўра, ундан хоҳлаганингча бериласан», — деди. Расулуллоҳ ﷺ уни индамасдан қолдирдилар, индинга (бўлгач яна келиб): «Эй Сумома, сен нима дейсан?» — дедилар. У: «Сенга айтганимни (айтаман): агар инъом қилсанг, шукр қилувчига инъом қилган бўласан; агар ўлдирсанг, қони бўйнига олинган бировни ўлдирган бўласан; агар мол истасанг, сўра, ундан хоҳлаганингча бериласан», — деди. Расулуллоҳ ﷺ уни яна қолдирдилар, эртаси кун (бўлгач келиб): «Эй Сумома, сен нима дейсан?» — дедилар. У: «(Олдимда) сенга айтганим бор: агар инъом қилсанг, шукр қилувчига инъом қилган бўласан; агар ўлдирсанг, қони бўйнига олинган бировни ўлдирган бўласан; агар мол истасанг, сўра, ундан хоҳлаганингча бериласан», — деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сумомани озод қилинглар!» — дедилар. У масжидга яқин бир хурмозорга бориб ғусл қилди, сўнг масжидга кириб: «Гувоҳлик бераманки, Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ ва гувоҳлик бераманки, Муҳаммад Унинг бандаси ва элчисидир. Эй Муҳаммад, Аллоҳ ҳаққи, ер юзида менга сенинг юзингдан кўра ёмонроқ кўринадиган юз йўқ эди; энди сенинг юзинг барча юзларнинг ичида менга энг севимлиси бўлиб қолди. Аллоҳ ҳаққи, менга сенинг динингдан кўра ёмонроқ кўринадиган дин йўқ эди; энди сенинг дининг барча динларнинг ичида менга энг севимлиси бўлиб қолди. Аллоҳ ҳаққи, менга сенинг юртингдан кўра ёмонроқ кўринадиган юрт йўқ эди; энди сенинг юртинг барча юртларнинг ичида менга энг севимлиси бўлиб қолди. Сенинг отлиқ қўшининг мени (асир қилиб) тутган эди, ҳолбуки мен умра (қилиш)ни истаб келаётган эдим. Энди нима дейсан?» — деди. Расулуллоҳ ﷺ унга (яхшилик) хушхабарини бердилар ва умра қилишга буюрдилар. У Маккага етиб борганида, бир киши унга: «Динингдан қайтдингми (бошқа динга ўтдингми)?» — деди. У: «Йўқ, балки мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга мусулмон бўлдим. Аллоҳ ҳаққи, Ямомадан сизларга бир дона буғдой дони ҳам келмайди, токи Расулуллоҳ ﷺ унга (келишига) изн бермагунларича», — деди.