وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ الضُّبَعِيُّ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ بْنُ أَسْمَاءَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ نَادَى فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ انْصَرَفَ عَنِ الأَحْزَابِ " أَنْ لاَ يُصَلِّيَنَّ أَحَدٌ الظُّهْرَ إِلاَّ فِي بَنِي قُرَيْظَةَ " . فَتَخَوَّفَ نَاسٌ فَوْتَ الْوَقْتِ فَصَلُّوا دُونَ بَنِي قُرَيْظَةَ . وَقَالَ آخَرُونَ لاَ نُصَلِّي إِلاَّ حَيْثُ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِنْ فَاتَنَا الْوَقْتُ قَالَ فَمَا عَنَّفَ وَاحِدًا مِنَ الْفَرِيقَيْنِ .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ahzobdan qaytgan kuni bizning oramizda: «Hech kim peshin namozini Banu Qurayza (yurti)dan boshqa joyda oʻqimasin!» deb nido qildilar (eʼlon qildilar). Shunda baʼzi kishilar vaqt oʻtib ketishidan qoʻrqib, Banu Qurayzaga yetmasdan (yoʻlda) oʻqib oldilar. Boshqalar esa: «Vaqt oʻtib ketsa ham, biz faqat Rasululloh ﷺ bizga buyurgan joyda oʻqiymiz», dedilar. (Rasululloh ﷺ) ikkala guruhdan birortasini ham koyimadilar (ayblamadilar).