حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَحْكِي نَبِيًّا مِنَ الأَنْبِيَاءِ ضَرَبَهُ قَوْمُهُ وَهُوَ يَمْسَحُ الدَّمَ عَنْ وَجْهِهِ وَيَقُولُ " رَبِّ اغْفِرْ لِقَوْمِي فَإِنَّهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ " .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Goʻyo men Rasululloh ﷺ ni koʻrib turgandekman, u zot oʻz qavmi tomonidan urilgan paygʻambarlardan birining hikoyasini soʻzlar, u (paygʻambar) yuzidan qonni artib turgan holda: «Ey Robbim, qavmimni kechir, chunki ular bilmaydilar», — der edi (deb hikoya qilar edilar).Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: Гўё мен Расулуллоҳ ﷺ ни кўриб тургандекман, у зот ўз қавми томонидан урилган пайғамбарлардан бирининг ҳикоясини сўзлар, у (пайғамбар) юзидан қонни артиб турган ҳолда: «Эй Роббим, қавмимни кечир, чунки улар билмайдилар», — дер эди (деб ҳикоя қилар эдилар).