وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَشَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ، شَيْبَانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ كَانُوا يَرْتَجِزُونَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَهُمْ وَهُمْ يَقُولُونَ اللَّهُمَّ لاَ خَيْرَ إِلاَّ خَيْرُ الآخِرَهْ فَانْصُرِ الأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَهْ وَفِي حَدِيثِ شَيْبَانَ بَدَلَ فَانْصُرْ فَاغْفِرْ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Ular rajaz aytar, Rasululloh ﷺ ham ular bilan birga edilar va ular: ‹Allohim! Oxirat yaxshiligidan boshqa (haqiqiy) yaxshilik yoʻq, bas, ansorlar va muhojirlarga nusrat bergin›, — der edilar», dedi. Shaybonning hadisida «nusrat bergin» oʻrniga «magʻfirat qilgin» (deyilgan).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Улар ражаз айтар, Расулуллоҳ ﷺ ҳам улар билан бирга эдилар ва улар: ‹Аллоҳим! Охират яхшилигидан бошқа (ҳақиқий) яхшилик йўқ, бас, ансорлар ва муҳожирларга нусрат бергин›, — дер эдилар», деди. Шайбоннинг ҳадисида «нусрат бергин» ўрнига «мағфират қилгин» (дейилган).