HadislarҲадисларPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
Sahih Muslim · HadisСаҳиҳ Муслим · Ҳадис1848 cBob 13:Боб 13: Fitnalar paydo boʻlganda va barcha holatlarda musulmonlar jamoati bilan birga boʻlish vojibligi; itoatdan bosh tortish va jamoadan ajralib chiqishning man etilishiФитналар пайдо бўлганда ва барча ҳолатларда мусулмонлар жамоати билан бирга бўлиш вожиблиги; итоатдан бош тортиш ва жамоадан ажралиб чиқишнинг ман этилишиباب الأَمْرِ بِلُزُومِ الْجَمَاعَةِ عِنْدَ ظُهُورِ الْفِتَنِ وَتَحْذِيرِ الدُّعَاةِ إِلَى الْكُفْرِ ‏‏

وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ، عَنْ غَيْلاَنَ بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ زِيَادِ بْنِ رِيَاحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ خَرَجَ مِنَ الطَّاعَةِ وَفَارَقَ الْجَمَاعَةَ ثُمَّ مَاتَ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً وَمَنْ قُتِلَ تَحْتَ رَايَةٍ عُمِّيَّةٍ يَغْضَبُ لِلْعَصَبَةِ وَيُقَاتِلُ لِلْعَصَبَةِ فَلَيْسَ مِنْ أُمَّتِي وَمَنْ خَرَجَ مِنْ أُمَّتِي عَلَى أُمَّتِي يَضْرِبُ بَرَّهَا وَفَاجِرَهَا لاَ يَتَحَاشَ مِنْ مُؤْمِنِهَا وَلاَ يَفِي بِذِي عَهْدِهَا فَلَيْسَ مِنِّي ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim itoatdan chiqib, jamoatdan ajralsa, soʻng (shu holatda) oʻlsa, johiliyat oʻlimi bilan oʻladi. Kim koʻr bayroq ostida — asabiyat (qabilachilik) uchun gʻazablanib, asabiyat uchun jang qilib — oʻldirilsa, u mening ummatimdan emas. Kim mening ummatimdan chiqib, mening ummatimga (qarshi) bosh koʻtarib, ularning yaxshisini ham, yomonini ham urib, moʻminidan tap tortmay, ahd (omonlik) berilganlarning ahdiga vafo qilmasa, u mendan emas», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким итоатдан чиқиб, жамоатдан ажралса, сўнг (шу ҳолатда) ўлса, жоҳилият ўлими билан ўлади. Ким кўр байроқ остида — асабият (қабилачилик) учун ғазабланиб, асабият учун жанг қилиб — ўлдирилса, у менинг умматимдан эмас. Ким менинг умматимдан чиқиб, менинг умматимга (қарши) бош кўтариб, уларнинг яхшисини ҳам, ёмонини ҳам уриб, мўминидан тап тортмай, аҳд (омонлик) берилганларнинг аҳдига вафо қилмаса, у мендан эмас», — дедилар.

Darajasi:Даражаси: SahihСаҳиҳ