وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، وَأَبُو الطَّاهِرِ، قَالَ أَبُو الطَّاهِرِ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، هَارُونُ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ عَنْ بَيْعَةِ النِّسَاءِ، قَالَتْ مَا مَسَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ امْرَأَةً قَطُّ إِلاَّ أَنْ يَأْخُذَ عَلَيْهَا فَإِذَا أَخَذَ عَلَيْهَا فَأَعْطَتْهُ قَالَ " اذْهَبِي فَقَدْ بَايَعْتُكِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan ayollarning baygʻati haqida rivoyat qilinadi. U dedi: Rasululloh ﷺ hech qachon biror ayolni qoʻli bilan ushlamadilar, faqat undan (baygʻat) olardilar. Undan (baygʻat) olib, ayol ham unga (iqror) berganida: «Bor, men senga baygʻat berdim», — der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан аёлларнинг байғати ҳақида ривоят қилинади. У деди: Расулуллоҳ ﷺ ҳеч қачон бирор аёлни қўли билан ушламадилар, фақат ундан (байғат) олардилар. Ундан (байғат) олиб, аёл ҳам унга (иқрор) берганида: «Бор, мен сенга байғат бердим», — дер эдилар.