حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي غَزَاةٍ فَقَالَ " إِنَّ بِالْمَدِينَةِ لَرِجَالاً مَا سِرْتُمْ مَسِيرًا وَلاَ قَطَعْتُمْ وَادِيًا إِلاَّ كَانُوا مَعَكُمْ حَبَسَهُمُ الْمَرَضُ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: biz Nabiy ﷺ bilan bir gʻazotda edik. (U zot): «Albatta, Madinada shunday kishilar borki, siz qaysi yoʻlni bosib oʻtsangiz, qaysi vodiyni kesib oʻtsangiz, ular siz bilan birga (savobda hamroh) boʻlganlar. Ularni kasallik ushlab qoldi», dedilar.