وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، سَلاَّمُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنِ الأَسْوَدِ، بْنِ قَيْسٍ عَنْ جُنْدَبِ بْنِ سُفْيَانَ، قَالَ شَهِدْتُ الأَضْحَى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا قَضَى صَلاَتَهُ بِالنَّاسِ نَظَرَ إِلَى غَنَمٍ قَدْ ذُبِحَتْ فَقَالَ " مَنْ ذَبَحَ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَلْيَذْبَحْ شَاةً مَكَانَهَا وَمَنْ لَمْ يَكُنْ ذَبَحَ فَلْيَذْبَحْ عَلَى اسْمِ اللَّهِ " .
Jundab ibn Sufyon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ bilan birga Qurbon (hayitida) hozir boʻldim. U zot odamlarga namozni oʻqib boʻlgach, soʻyilgan qoʻylarga nazar soldilar va: «Kimki namozdan oldin soʻygan boʻlsa, uning oʻrniga bir qoʻy soʻysin. Kimki hali soʻymagan boʻlsa, Allohning nomi bilan soʻysin», — dedilar.