وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ، عَنْ فِرَاسٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ صَلَّى صَلاَتَنَا وَوَجَّهَ قِبْلَتَنَا وَنَسَكَ نُسُكَنَا فَلاَ يَذْبَحْ حَتَّى يُصَلِّيَ " . فَقَالَ خَالِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ نَسَكْتُ عَنِ ابْنٍ لِي . فَقَالَ " ذَاكَ شَىْءٌ عَجَّلْتَهُ لأَهْلِكَ " . فَقَالَ إِنَّ عِنْدِي شَاةً خَيْرٌ مِنْ شَاتَيْنِ قَالَ " ضَحِّ بِهَا فَإِنَّهَا خَيْرُ نَسِيكَةٍ " .
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimki bizning namozimizdek namoz oʻqisa, bizning qiblamizga yuz tutsa va bizning qurbonligimizdek qurbonlik qilsa, namoz oʻqimaguncha (qurbonlik) soʻymasin!» — dedilar. Shunda togʻam: «Yo Rasululloh! Men oʻgʻlim uchun (oldindan) qurbonlik qildim», — dedi. U zot: «Bu sen ahling uchun ildam qilgan narsadir», — dedilar. U: «Mening huzurimda ikki qoʻydan yaxshiroq bir qoʻy bor», — dedi. U zot: «Uni qurbonlik qil, chunki u nasibalarning yaxshiroqidir», — dedilar.