Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimki bizning namozimizdek namoz oʻqisa, bizning qiblamizga yuz tutsa va bizning qurbonligimizdek qurbonlik qilsa, namoz oʻqimaguncha (qurbonlik) soʻymasin!» — dedilar. Shunda togʻam: «Yo Rasululloh! Men oʻgʻlim uchun (oldindan) qurbonlik qildim», — dedi. U zot: «Bu sen ahling uchun ildam qilgan narsadir», — dedilar. U: «Mening huzurimda ikki qoʻydan yaxshiroq bir qoʻy bor», — dedi. U zot: «Uni qurbonlik qil, chunki u nasibalarning yaxshiroqidir», — dedilar.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимки бизнинг намозимиздек намоз ўқиса, бизнинг қибламизга юз тутса ва бизнинг қурбонлигимиздек қурбонлик қилса, намоз ўқимагунча (қурбонлик) сўймасин!» — дедилар. Шунда тоғам: «Ё Расулуллоҳ! Мен ўғлим учун (олдиндан) қурбонлик қилдим», — деди. У зот: «Бу сен аҳлинг учун илдам қилган нарсадир», — дедилар. У: «Менинг ҳузуримда икки қўйдан яхшироқ бир қўй бор», — деди. У зот: «Уни қурбонлик қил, чунки у насибаларнинг яхшироқидир», — дедилар.