Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bu kunimizda biz boshlaydigan birinchi narsa — namoz oʻqishimizdir, soʻng qaytib (qurbonlik) soʻyamiz. Kimki shunday qilsa, bizning sunnatimizga muvofiq qilibdi. Kimki (namozdan oldin) soʻysa, u faqat ahliga taqdim qilgan goʻshtdir, qurbonlikdan hech narsa emas», — dedilar. Abu Burda ibn Niyor (namozdan oldin) soʻygan edi, shunda u: «Mening huzurimda yoshi katta qoʻydan yaxshiroq bir yosh qoʻy bor», — dedi. U zot: «Uni soʻy, ammo u sendan keyin hech kimga kifoya qilmaydi», — dedilar.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бу кунимизда биз бошлайдиган биринчи нарса — намоз ўқишимиздир, сўнг қайтиб (қурбонлик) сўямиз. Кимки шундай қилса, бизнинг суннатимизга мувофиқ қилибди. Кимки (намоздан олдин) сўйса, у фақат аҳлига тақдим қилган гўштдир, қурбонликдан ҳеч нарса эмас», — дедилар. Абу Бурда ибн Ниёр (намоздан олдин) сўйган эди, шунда у: «Менинг ҳузуримда ёши катта қўйдан яхшироқ бир ёш қўй бор», — деди. У зот: «Уни сўй, аммо у сендан кейин ҳеч кимга кифоя қилмайди», — дедилар.