وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الْحَمِيدِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لاَقُو الْعَدُوِّ غَدًا وَلَيْسَ مَعَنَا مُدًى وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَلَمْ يَذْكُرْ فَعَجِلَ الْقَوْمُ فَأَغْلَوْا بِهَا الْقُدُورَ فَأَمَرَ بِهَا فَكُفِئَتْ وَذَكَرَ سَائِرَ الْقِصَّةِ .
Rofiʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Yo Rasululloh! Biz ertaga dushmanga roʻbaroʻ boʻlamiz, oldimizda esa pichoqlarimiz yoʻq», dedi. Va hadis keltirildi, ammo: «Qavm shoshilib, ular bilan qozonlarni qaynatdilar, soʻng (Rasululloh ﷺ) buyurdilar, bas ular agʻdarib tashlandi», degan (joy) zikr qilinmadi va voqeaning qolgani zikr qilindi.