حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ، - يَعْنِي ابْنَ الْفَضْلِ الْحُدَّانِيَّ - حَدَّثَنَا ثُمَامَةُ، - يَعْنِي ابْنَ حَزْنٍ الْقُشَيْرِيَّ - قَالَ لَقِيتُ عَائِشَةَ فَسَأَلْتُهَا عَنِ النَّبِيذِ، فَدَعَتْ عَائِشَةُ جَارِيَةً حَبَشِيَّةً فَقَالَتْ سَلْ هَذِهِ فَإِنَّهَا كَانَتْ تَنْبِذُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتِ الْحَبَشِيَّةُ كُنْتُ أَنْبِذُ لَهُ فِي سِقَاءٍ مِنَ اللَّيْلِ وَأُوكِيهِ وَأُعَلِّقُهُ فَإِذَا أَصْبَحَ شَرِبَ مِنْهُ .
Sumoma ibn Hazn al-Qushayriy aytadi: Men Oisha (roziyallohu anho) bilan uchrashib, undan nabiz haqida soʻradim. Shunda Oisha bir habashistonlik joriyani chaqirib: «Mana bundan soʻra, chunki u Rasululloh ﷺ ga nabiz tayyorlar edi», dedi. Habashistonlik (joriya) shunday dedi: «Men u zot uchun kechasi mesh (tulumcha)da nabiz tayyorlar, uning ogʻzini bogʻlab, osib qoʻyar edim. Tong otganida, u zot undan ichar edilar».