حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ وَأَنَا ابْنُ عَشْرٍ وَمَاتَ وَأَنَا ابْنُ عِشْرِينَ وَكُنَّ أُمَّهَاتِي يَحْثُثْنَنِي عَلَى خِدْمَتِهِ فَدَخَلَ عَلَيْنَا دَارَنَا فَحَلَبْنَا لَهُ مِنْ شَاةٍ دَاجِنٍ وَشِيبَ لَهُ مِنْ بِئْرٍ فِي الدَّارِ فَشَرِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ عُمَرُ وَأَبُو بَكْرٍ عَنْ شِمَالِهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْطِ أَبَا بَكْرٍ . فَأَعْطَاهُ أَعْرَابِيًّا عَنْ يَمِينِهِ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الأَيْمَنَ فَالأَيْمَنَ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ Madinaga kelganlarida men oʻn yoshda edim, u zot vafot etganlarida esa yigirma yoshda edim. Onalarim meni u zotga xizmat qilishga undar edilar. Bas, u zot bizning uyimizga kirdilar, biz u zotga uy hayvoni boʻlgan bir qoʻydan (sut) sogʻib berdik va uyimizdagi quduqdan (olib) unga suv aralashtirildi. Rasululloh ﷺ ichdilar. Shunda u zotning chap tomonidan Umar va Abu Bakr unga: ‹Yo Rasululloh! Abu Bakrga bering›, dedi. Ammo u zot uni oʻng tomonidagi aʼrobiyga berdilar va Rasululloh ﷺ: ‹Oʻng (tomondagiga), yana oʻng (tomondagiga)›, dedilar», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ Мадинага келганларида мен ўн ёшда эдим, у зот вафот этганларида эса йигирма ёшда эдим. Оналарим мени у зотга хизмат қилишга ундар эдилар. Бас, у зот бизнинг уйимизга кирдилар, биз у зотга уй ҳайвони бўлган бир қўйдан (сут) соғиб бердик ва уйимиздаги қудуқдан (олиб) унга сув аралаштирилди. Расулуллоҳ ﷺ ичдилар. Шунда у зотнинг чап томонидан Умар ва Абу Бакр унга: ‹Ё Расулуллоҳ! Абу Бакрга беринг›, деди. Аммо у зот уни ўнг томонидаги аъробийга бердилар ва Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ўнг (томондагига), яна ўнг (томондагига)›, дедилар», деди.