حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، فِيمَا قُرِئَ عَلَيْهِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِشَرَابٍ فَشَرِبَ مِنْهُ وَعَنْ يَمِينِهِ غُلاَمٌ وَعَنْ يَسَارِهِ أَشْيَاخٌ فَقَالَ لِلْغُلاَمِ " أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أُعْطِيَ هَؤُلاَءِ " . فَقَالَ الْغُلاَمُ لاَ . وَاللَّهِ لاَ أُوثِرُ بِنَصِيبِي مِنْكَ أَحَدًا " . قَالَ فَتَلَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي يَدِهِ .
Sahl ibn Saʼd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasulullohga ﷺ ichimlik keltirildi, u zot undan ichdilar, u zotning oʻng tomonida bir bola, chap tomonida esa keksalar bor edi. U zot bolaga: «Sen menga buni anavilarga berishimga ruxsat berasanmi?» dedilar. Bola: «Yoʻq, Allohga qasamki, men sendan (oladigan) ulushim boʻyicha hech kimni oʻzimdan afzal koʻrmayman», dedi. U dedi: «Bas, Rasululloh ﷺ uni uning qoʻliga (qoʻyib) berdilar».