Abdurahmon ibn Abu Bakr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: suffa ahli kambagʻal odamlar edilar. Rasululloh ﷺ bir kuni: «Kimning yonida ikki kishilik taomi boʻlsa, uchinchini olib borsin; kimning yonida toʻrt kishilik taomi boʻlsa, beshinchi yo oltinchini olib borsin», dedilar yo shunga oʻxshash aytdilar. Abu Bakr uch kishini, Allohning Nabiysi ﷺ esa oʻn kishini (olib bordilar). Abu Bakr uch kishini (olib keldi). (Abdurahmon) dedi: u (kishilar) — u, men, otam va onam (edik) — bilmadim, xotinim va bizning uy bilan Abu Bakrning uyi oʻrtasidagi xizmatkorni ham aytdimi. (Abdurahmon) dedi: Abu Bakr kechki taomni Nabiy ﷺ huzurida yedi, soʻng xufton namozi oʻqilguncha qoldi, soʻng (uyga) qaytdi va Rasululloh ﷺ mudrab qolgunlaricha qoldi, soʻng kechaning Alloh xohlagancha qismi oʻtgach (uyga) keldi. Xotini unga: «Mehmonlaringdan seni nima ushlab qoldi?» dedi — yo «mehmoningdan» dedi. (Abu Bakr): «Ularga kechki taom bermadingmi?» dedi. (Xotini): «Sen kelguningcha (yemay) bosh tortdilar. Ularga taklif qilindi, ammo ular ustun keldilar (yemadilar)», dedi. (Abdurahmon) dedi: men borib yashirinib oldim. (Abu Bakr): «Ey ahmoq!» dedi va soʻkdi, koyidi, soʻng (mehmonlarga): «Yenglaringlar, sizlarga noxush boʻlsin!» dedi. Va: «Vallohi, men buni hech qachon yemayman!» dedi. (Abdurahmon) dedi: Alloh nomi bilan qasamki, biz qaysi luqmani olsak, uning ostidan undan koʻproq (taom) koʻtarilib chiqaverdi, toki toʻyguncha (yedik) va u avvalgisidan koʻproq boʻlib qoldi. Abu Bakr unga qaradi, mana, u oʻzicha yo undan koʻp turardi. U xotiniga: «Ey Banu Firos opasi, bu nima?» dedi. (Xotini): «Koʻzimning quvonchiga qasamki, u hozir avvalgisidan uch barobar koʻp!» dedi. (Abdurahmon) dedi: Abu Bakr undan yedi va: «Bu (qasamim) shaytondan edi» — yaʼni qasamini (nazarda tutib) — dedi. Soʻng undan bir luqma yedi, soʻngra uni Rasululloh ﷺ ga olib bordi, u (taom) tongda u zotning huzurida boʻldi. (Abdurahmon) dedi: biz bilan bir qavm oʻrtasida ahd-shartnoma bor edi, muddat oʻtdi, biz oʻn ikki kishini sardor qildik, ularning har biri bilan birga odamlar bor edi — har biri bilan qancha kishi borligini Alloh biladi — ammo (Abu Bakr) ular bilan birga (oʻsha taomni) yubordi va hammalari undan yedilar, yo shunga oʻxshash aytdi.Абдураҳмон ибн Абу Бакр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: суффа аҳли камбағал одамлар эдилар. Расулуллоҳ ﷺ бир куни: «Кимнинг ёнида икки кишилик таоми бўлса, учинчини олиб борсин; кимнинг ёнида тўрт кишилик таоми бўлса, бешинчи ё олтинчини олиб борсин», дедилар ё шунга ўхшаш айтдилар. Абу Бакр уч кишини, Аллоҳнинг Набийси ﷺ эса ўн кишини (олиб бордилар). Абу Бакр уч кишини (олиб келди). (Абдураҳмон) деди: у (кишилар) — у, мен, отам ва онам (эдик) — билмадим, хотиним ва бизнинг уй билан Абу Бакрнинг уйи ўртасидаги хизматкорни ҳам айтдими. (Абдураҳмон) деди: Абу Бакр кечки таомни Набий ﷺ ҳузурида еди, сўнг хуфтон намози ўқилгунча қолди, сўнг (уйга) қайтди ва Расулуллоҳ ﷺ мудраб қолгунларича қолди, сўнг кечанинг Аллоҳ хоҳлаганча қисми ўтгач (уйга) келди. Хотини унга: «Меҳмонларингдан сени нима ушлаб қолди?» деди — ё «меҳмонингдан» деди. (Абу Бакр): «Уларга кечки таом бермадингми?» деди. (Хотини): «Сен келгунингча (емай) бош тортдилар. Уларга таклиф қилинди, аммо улар устун келдилар (емадилар)», деди. (Абдураҳмон) деди: мен бориб яшириниб олдим. (Абу Бакр): «Эй аҳмоқ!» деди ва сўкди, койиди, сўнг (меҳмонларга): «Енгларинглар, сизларга нохуш бўлсин!» деди. Ва: «Валлоҳи, мен буни ҳеч қачон емайман!» деди. (Абдураҳмон) деди: Аллоҳ номи билан қасамки, биз қайси луқмани олсак, унинг остидан ундан кўпроқ (таом) кўтарилиб чиқаверди, токи тўйгунча (едик) ва у аввалгисидан кўпроқ бўлиб қолди. Абу Бакр унга қаради, мана, у ўзича ё ундан кўп турарди. У хотинига: «Эй Бану Фирос опаси, бу нима?» деди. (Хотини): «Кўзимнинг қувончига қасамки, у ҳозир аввалгисидан уч баробар кўп!» деди. (Абдураҳмон) деди: Абу Бакр ундан еди ва: «Бу (қасамим) шайтондан эди» — яъни қасамини (назарда тутиб) — деди. Сўнг ундан бир луқма еди, сўнгра уни Расулуллоҳ ﷺ га олиб борди, у (таом) тонгда у зотнинг ҳузурида бўлди. (Абдураҳмон) деди: биз билан бир қавм ўртасида аҳд-шартнома бор эди, муддат ўтди, биз ўн икки кишини сардор қилдик, уларнинг ҳар бири билан бирга одамлар бор эди — ҳар бири билан қанча киши борлигини Аллоҳ билади — аммо (Абу Бакр) улар билан бирга (ўша таомни) юборди ва ҳаммалари ундан едилар, ё шунга ўхшаш айтди.