حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ شُعْبَةَ، أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ، حَفْصٍ عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ، رَأَى عَلَى رَجُلٍ مِنْ آلِ عُطَارِدٍ قَبَاءً مِنْ دِيبَاجٍ أَوْ حَرِيرٍ فَقَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَوِ اشْتَرَيْتَهُ . فَقَالَ " إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذَا مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ " . فَأُهْدِيَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حُلَّةٌ سِيَرَاءُ فَأَرْسَلَ بِهَا إِلَىَّ . قَالَ قُلْتُ أَرْسَلْتَ بِهَا إِلَىَّ وَقَدْ سَمِعْتُكَ قُلْتَ فِيهَا مَا قُلْتَ قَالَ " إِنَّمَا بَعَثْتُ بِهَا إِلَيْكَ لِتَسْتَمْتِعَ بِهَا " .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar Atorid xonadonidan boʻlgan bir kishining ustida dibodan yoki ipakdan tikilgan bir qabo (kamzul) koʻrib qoldi-da, Rasululloh ﷺ ga: «Buni sotib olsangiz (yaxshi boʻlardi)», dedi. U zot: «Buni faqat (oxiratda) nasibasi yoʻq kishi kiyadi», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ ga ipak chiziqli bir hulla hadya qilindi, u zot uni menga yubordilar. (Umar) deydi: Men: «Bu haqda men sizdan shularni eshitgan boʻla turib, buni menga yubordingizmi?» dedim. U zot: «Men buni senga undan bahramand boʻlishing uchun yubordim», dedilar.