حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اصْطَنَعَ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ فَكَانَ يَجْعَلُ فَصَّهُ فِي بَاطِنِ كَفِّهِ إِذَا لَبِسَهُ فَصَنَعَ النَّاسُ ثُمَّ إِنَّهُ جَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَنَزَعَهُ فَقَالَ " إِنِّي كُنْتُ أَلْبَسُ هَذَا الْخَاتِمَ وَأَجْعَلُ فَصَّهُ مِنْ دَاخِلٍ " . فَرَمَى بِهِ ثُمَّ قَالَ " وَاللَّهِ لاَ أَلْبَسُهُ أَبَدًا " . فَنَبَذَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ . وَلَفْظُ الْحَدِيثِ لِيَحْيَى .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ oltindan uzuk yasattirdilar va uni taqqanlarida koʻzini kaftlarining ichki tomoniga qaratib qoʻyar edilar. Shunda odamlar (ham shunday) yasattirdilar. Soʻngra u zot minbarga oʻtirib, uni sugʻurib olib: «Men bu uzukni taqib, koʻzini ichki tomonga qaratib qoʻyar edim», dedilar-da, uni uloqtirib yubordilar. Soʻng: «Allohga qasamki, men uni hech qachon taqmayman», dedilar. Shunda odamlar ham oʻz uzuklarini tashlab yubordilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ олтиндан узук ясаттирдилар ва уни таққанларида кўзини кафтларининг ички томонига қаратиб қўяр эдилар. Шунда одамлар (ҳам шундай) ясаттирдилар. Сўнгра у зот минбарга ўтириб, уни суғуриб олиб: «Мен бу узукни тақиб, кўзини ички томонга қаратиб қўяр эдим», дедилар-да, уни улоқтириб юбордилар. Сўнг: «Аллоҳга қасамки, мен уни ҳеч қачон тақмайман», дедилар. Шунда одамлар ҳам ўз узукларини ташлаб юбордилар.