حَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ، الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ وَاعَدَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فِي سَاعَةٍ يَأْتِيهِ فِيهَا فَجَاءَتْ تِلْكَ السَّاعَةُ وَلَمْ يَأْتِهِ وَفِي يَدِهِ عَصًا فَأَلْقَاهَا مِنْ يَدِهِ وَقَالَ " مَا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَلاَ رُسُلُهُ " . ثُمَّ الْتَفَتَ فَإِذَا جِرْوُ كَلْبٍ تَحْتَ سَرِيرِهِ فَقَالَ " يَا عَائِشَةُ مَتَى دَخَلَ هَذَا الْكَلْبُ هَا هُنَا " . فَقَالَتْ وَاللَّهِ مَا دَرَيْتُ . فَأَمَرَ بِهِ فَأُخْرِجَ فَجَاءَ جِبْرِيلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَاعَدْتَنِي فَجَلَسْتُ لَكَ فَلَمْ تَأْتِ " . فَقَالَ مَنَعَنِي الْكَلْبُ الَّذِي كَانَ فِي بَيْتِكَ إِنَّا لاَ نَدْخُلُ بَيْتًا فِيهِ كَلْبٌ وَلاَ صُورَةٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Jibril alayhissalom Rasululloh ﷺ ga muayyan bir soatda kelishni vaʼda qildi. Oʻsha soat keldi, lekin u kelmadi. (Rasululloh ﷺ ning) qoʻllarida bir hassa bor edi. Uni qoʻllaridan tashlab: «Alloh ham, Uning elchilari (farishtalari) ham vaʼdasiga xilof qilmaydi», — dedilar. Soʻng oʻgirilib qarasalar, karavotlari ostida bir kuchukcha (turibdi). Shunda: «Ey Oisha, bu it qachon bu yerga kirdi?» — dedilar. (Oisha): «Vallohi, bilmadim», — dedi. Soʻng (Rasululloh ﷺ) buyurdilar va u (it) chiqarib yuborildi. Keyin Jibril keldi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sen menga vaʼda berding, men sen uchun (kutib) oʻtirdim, lekin sen kelmading», — dedilar. (Jibril): «Meni uyingda boʻlgan it toʻsdi. Albatta, biz ichida it yoki surat boʻlgan uyga kirmaymiz», — dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Жибрил алайҳиссалом Расулуллоҳ ﷺ га муайян бир соатда келишни ваъда қилди. Ўша соат келди, лекин у келмади. (Расулуллоҳ ﷺ нинг) қўлларида бир ҳасса бор эди. Уни қўлларидан ташлаб: «Аллоҳ ҳам, Унинг элчилари (фаришталари) ҳам ваъдасига хилоф қилмайди», — дедилар. Сўнг ўгирилиб қарасалар, каравотлари остида бир кучукча (турибди). Шунда: «Эй Оиша, бу ит қачон бу ерга кирди?» — дедилар. (Оиша): «Валлоҳи, билмадим», — деди. Сўнг (Расулуллоҳ ﷺ) буюрдилар ва у (ит) чиқариб юборилди. Кейин Жибрил келди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сен менга ваъда бердинг, мен сен учун (кутиб) ўтирдим, лекин сен келмадинг», — дедилар. (Жибрил): «Мени уйингда бўлган ит тўсди. Албатта, биз ичида ит ёки сурат бўлган уйга кирмаймиз», — деди.