حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ فَاطِمَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ، جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنَّ لِي ضَرَّةً فَهَلْ عَلَىَّ جُنَاحٌ أَنْ أَتَشَبَّعَ مِنْ مَالِ زَوْجِي بِمَا لَمْ يُعْطِنِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمُتَشَبِّعُ بِمَا لَمْ يُعْطَ كَلاَبِسِ ثَوْبَىْ زُورٍ " .
Asmo (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Mening kundoshim bor. Erim menga bermagan narsa bilan uning molidan toʻyingan (mendan oldi deb maqtangan) boʻlsam, menga gunoh boʻladimi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Oʻziga berilmagan narsa bilan toʻyingan kishi yolgʻon ikki kiyimni kiygan kabidir», dedilar.