حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، سَمِعْتُ قَتَادَةَ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ وُلِدَ لَهُ غُلاَمٌ فَأَرَادَ أَنْ يُسَمِّيَهُ مُحَمَّدًا فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ فَقَالَ " أَحْسَنَتِ الأَنْصَارُ سَمُّوا بِاسْمِي وَلاَ تَكْتَنُوا بِكُنْيَتِي " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ansorlardan bir kishining oʻgʻil farzandi tugʻildi va u unga Muhammad deb ot qoʻymoqchi boʻldi. Shunda Nabiy ﷺ huzuriga kelib, u zotdan (bu haqda) soʻradi. U zot: «Ansorlar yaxshi ish qildilar. Mening ismim bilan ot qoʻyinglar, lekin mening kunyam bilan kunya olmanglar», dedilar.