حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الأَشَجِّ، أَنَّ بُسْرَ بْنَ سَعِيدٍ، حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ كُنَّا فِي مَجْلِسٍ عِنْدَ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ فَأَتَى أَبُو مُوسَى الأَشْعَرِيُّ مُغْضَبًا حَتَّى وَقَفَ فَقَالَ أَنْشُدُكُمُ اللَّهَ هَلْ سَمِعَ أَحَدٌ مِنْكُمْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " الاِسْتِئْذَانُ ثَلاَثٌ فَإِنْ أُذِنَ لَكَ وَإِلاَّ فَارْجِعْ " . قَالَ أُبَىٌّ وَمَا ذَاكَ قَالَ اسْتَأْذَنْتُ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ أَمْسِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَلَمْ يُؤْذَنْ لِي فَرَجَعْتُ ثُمَّ جِئْتُهُ الْيَوْمَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي جِئْتُ أَمْسِ فَسَلَّمْتُ ثَلاَثًا ثُمَّ انْصَرَفْتُ قَالَ قَدْ سَمِعْنَاكَ وَنَحْنُ حِينَئِذٍ عَلَى شُغْلٍ فَلَوْ مَا اسْتَأْذَنْتَ حَتَّى يُؤْذَنَ لَكَ قَالَ اسْتَأْذَنْتُ كَمَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَوَاللَّهِ لأُوجِعَنَّ ظَهْرَكَ وَبَطْنَكَ . أَوْ لَتَأْتِيَنَّ بِمَنْ يَشْهَدُ لَكَ عَلَى هَذَا . فَقَالَ أُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ فَوَاللَّهِ لاَ يَقُومُ مَعَكَ إِلاَّ أَحْدَثُنَا سِنًّا قُمْ يَا أَبَا سَعِيدٍ . فَقُمْتُ حَتَّى أَتَيْتُ عُمَرَ فَقُلْتُ قَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ هَذَا .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Ubay ibn Kaʼbning huzurida bir majlisda edik. Shunda Abu Muso al-Ashʼariy gʻazablangan holda kelib, toʻxtadi va: ‹Sizlardan Allohni oʻrtaga qoʻyib soʻrayman, biron kishi Rasululloh ﷺ ning: «Ruxsat soʻrash uch martadir. Agar senga ruxsat berilsa (kir), boʻlmasa, qaytib ket» — deganlarini eshitganmi?› dedi. Ubay: ‹Bu nima boʻlganidir?› dedi. U: ‹Kecha Umar ibnul-Xattobning huzuriga kirishga uch marta ruxsat soʻradim, menga ruxsat berilmadi va qaytib ketdim. Soʻng bugun uning oldiga kelib, huzuriga kirdim va kecha kelganimni, uch marta salom berib, soʻng qaytib ketganimni unga aytdim. U: «Biz seni eshitgan edik, lekin oʻsha paytda band edik. Agar senga ruxsat berilguncha ruxsat soʻrayverganingda boʻlmasmidi?» dedi. Men: «Rasululloh ﷺ dan eshitganimdek ruxsat soʻradim» dedim. U: «Vallohi, seni shu xususda guvohlik beradigan birovni keltir, boʻlmasa, sening orqang va qorningni ogʻritaman» dedi› dedi. Shunda Ubay ibn Kaʼb: ‹Vallohi, sen bilan biz oramizda eng yoshimizdan boshqasi turmaydi. Tur, ey Abu Said!› dedi. Men turdim va Umarning oldiga keldim hamda: ‹Men Rasululloh ﷺ ning shuni aytganlarini eshitganman› dedim».Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз Убай ибн Каъбнинг ҳузурида бир мажлисда эдик. Шунда Абу Мусо ал-Ашъарий ғазабланган ҳолда келиб, тўхтади ва: ‹Сизлардан Аллоҳни ўртага қўйиб сўрайман, бирон киши Расулуллоҳ ﷺ нинг: «Рухсат сўраш уч мартадир. Агар сенга рухсат берилса (кир), бўлмаса, қайтиб кет» — деганларини эшитганми?› деди. Убай: ‹Бу нима бўлганидир?› деди. У: ‹Кеча Умар ибнул-Хаттобнинг ҳузурига киришга уч марта рухсат сўрадим, менга рухсат берилмади ва қайтиб кетдим. Сўнг бугун унинг олдига келиб, ҳузурига кирдим ва кеча келганимни, уч марта салом бериб, сўнг қайтиб кетганимни унга айтдим. У: «Биз сени эшитган эдик, лекин ўша пайтда банд эдик. Агар сенга рухсат берилгунча рухсат сўрайверганингда бўлмасмиди?» деди. Мен: «Расулуллоҳ ﷺ дан эшитганимдек рухсат сўрадим» дедим. У: «Валлоҳи, сени шу хусусда гувоҳлик берадиган бировни келтир, бўлмаса, сенинг орқанг ва қорнингни оғритаман» деди› деди. Шунда Убай ибн Каъб: ‹Валлоҳи, сен билан биз орамизда энг ёшимиздан бошқаси турмайди. Тур, эй Абу Саид!› деди. Мен турдим ва Умарнинг олдига келдим ҳамда: ‹Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шуни айтганларини эшитганман› дедим».