وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، بْنُ عُيَيْنَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اسْتَأْذَنَ رَهْطٌ مِنَ الْيَهُودِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا السَّامُ عَلَيْكُمْ . فَقَالَتْ عَائِشَةُ بَلْ عَلَيْكُمُ السَّامُ وَاللَّعْنَةُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عَائِشَةُ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الرِّفْقَ فِي الأَمْرِ كُلِّهِ " . قَالَتْ أَلَمْ تَسْمَعْ مَا قَالُوا قَالَ " قَدْ قُلْتُ وَعَلَيْكُمْ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: yahudiylardan bir guruh Rasululloh ﷺ huzuriga kirishga ruxsat soʻrab: «As-somu alaykum (sizga oʻlim boʻlsin)», — deyishdi. Shunda Oisha: «Yoʻq, balki sizlarga oʻlim va laʼnat boʻlsin», — dedi. Rasululloh ﷺ: «Yo Oisha! Alloh har bir ishda muloyimlikni sevadi», — dedilar. U: «Ular nima deyishganini eshitmadingizmi?» — dedi. U zot: «Men ‹Va alaykum (sizlarga ham)›, — deb (alik) aytdim», — dedilar.