حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ مَعَ إِحْدَى نِسَائِهِ فَمَرَّ بِهِ رَجُلٌ فَدَعَاهُ فَجَاءَ فَقَالَ " يَا فُلاَنُ هَذِهِ زَوْجَتِي فُلاَنَةُ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ كُنْتُ أَظُنُّ بِهِ فَلَمْ أَكُنْ أَظُنُّ بِكَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الشَّيْطَانَ يَجْرِي مِنَ الإِنْسَانِ مَجْرَى الدَّمِ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ ayollaridan biri bilan birga edilar. Shu payt bir kishi ularning yonidan oʻtib qoldi. Rasululloh ﷺ uni chaqirdilar, u keldi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey falonchi, bu mening xotinim falona», dedilar. U: «Yo Rasululloh! Men kim haqida (yomon) gumon qilsam ham, Siz haqingizda gumon qilmas edim», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, shayton inson tanasida qon kabi oqib yuradi», dedilar.