حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كَانَ لِي خَالٌ يَرْقِي مِنَ الْعَقْرَبِ فَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الرُّقَى - قَالَ - فَأَتَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ نَهَيْتَ عَنِ الرُّقَى وَأَنَا أَرْقِي مِنَ الْعَقْرَبِ . فَقَالَ " مَنِ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ أَنْ يَنْفَعَ أَخَاهُ فَلْيَفْعَلْ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Mening bir togʻam bor edi, u chayon (chaqishi)dan ruqya qilar edi. Rasululloh ﷺ ruqyalardan qaytardilar. Shunda (togʻam) u zotning oldilariga kelib: «Yo Rasululloh! Siz ruqyalardan qaytardingiz, men esa chayon (chaqishi)dan ruqya qilaman», dedi. Shunda (u zot): «Sizlardan kim birodariga foyda yetkaza olsa, shuni qilsin», dedilar.