حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الرُّقَى فَجَاءَ آلُ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ كَانَتْ عِنْدَنَا رُقْيَةٌ نَرْقِي بِهَا مِنَ الْعَقْرَبِ وَإِنَّكَ نَهَيْتَ عَنِ الرُّقَى . قَالَ فَعَرَضُوهَا عَلَيْهِ . فَقَالَ " مَا أَرَى بَأْسًا مَنِ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ أَنْ يَنْفَعَ أَخَاهُ فَلْيَنْفَعْهُ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ruqyalardan (afsun-duolardan) qaytardilar. Shunda Amr ibn Hazmning oilasi Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh! Bizda chayon (chaqishi)dan davolaydigan bir ruqya bor edi, Siz esa ruqyalardan qaytardingiz», dedilar. Soʻng ular uni u zotga koʻrsatdilar. Shunda (u zot): «Men bunda zarar koʻrmayapman. Sizlardan kim birodariga foyda yetkaza olsa, foyda yetkazsin», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ руқялардан (афсун-дуолардан) қайтардилар. Шунда Амр ибн Ҳазмнинг оиласи Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ! Бизда чаён (чақиши)дан даволайдиган бир руқя бор эди, Сиз эса руқялардан қайтардингиз», дедилар. Сўнг улар уни у зотга кўрсатдилар. Шунда (у зот): «Мен бунда зарар кўрмаяпман. Сизлардан ким биродарига фойда етказа олса, фойда етказсин», дедилар.