حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي الْخَصِيبِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عِيسَى، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كَانَ أَهْلُ بَيْتٍ مِنَ الأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُمْ آلُ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ يَرْقُونَ مِنَ الْحُمَةِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَدْ نَهَى عَنِ الرُّقَى فَأَتَوْهُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ قَدْ نَهَيْتَ عَنِ الرُّقَى وَإِنَّا نَرْقِي مِنَ الْحُمَةِ . فَقَالَ لَهُمُ " اعْرِضُوا عَلَىَّ " . فَعَرَضُوهَا عَلَيْهِ فَقَالَ " لاَ بَأْسَ بِهَذِهِ هَذِهِ مَوَاثِيقُ " .
Jobir (roziyallohu anhu) shunday dedi: Ansorlardan Amr ibn Hazm oilasi deb ataladigan bir xonadon zaharli hasharot chaqishidan ruqya qilar edi. Rasululloh ﷺ ruqyadan qaytargan edilar. Shunda ular u zotning huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, siz ruqyadan qaytardingiz, biz esa zaharli hasharot chaqishidan ruqya qilamiz», dedilar. U zot ularga: «Menga koʻrsatinglar», dedilar. Ular buni u zotga koʻrsatdilar. U zot: «Bunda hech qanday zarar yoʻq, bular ruxsat berilgan soʻzlardir», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу) шундай деди: Ансорлардан Амр ибн Ҳазм оиласи деб аталадиган бир хонадон заҳарли ҳашарот чақишидан руқя қилар эди. Расулуллоҳ ﷺ руқядан қайтарган эдилар. Шунда улар у зотнинг ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, сиз руқядан қайтардингиз, биз эса заҳарли ҳашарот чақишидан руқя қиламиз», дедилар. У зот уларга: «Менга кўрсатинглар», дедилар. Улар буни у зотга кўрсатдилар. У зот: «Бунда ҳеч қандай зарар йўқ, булар рухсат берилган сўзлардир», дедилар.