حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ شَرِيكٍ، قَالَ شَهِدْتُ الأَعْرَابَ يَسْأَلُونَ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَعَلَيْنَا حَرَجٌ فِي كَذَا أَعَلَيْنَا حَرَجٌ فِي كَذَا فَقَالَ لَهُمْ ‏"‏ عِبَادَ اللَّهِ وَضَعَ اللَّهُ الْحَرَجَ إِلاَّ مَنِ اقْتَرَضَ مِنْ عِرْضِ أَخِيهِ شَيْئًا فَذَاكَ الَّذِي حَرَجٌ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ عَلَيْنَا جُنَاحٌ أَنْ نَتَدَاوَى قَالَ ‏"‏ تَدَاوَوْا عِبَادَ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ لَمْ يَضَعْ دَاءً إِلاَّ وَضَعَ مَعَهُ شِفَاءً إِلاَّ الْهَرَمَ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا خَيْرُ مَا أُعْطِيَ الْعَبْدُ قَالَ ‏"‏ خُلُقٌ حَسَنٌ ‏"‏ ‏.‏

Usoma ibn Shariyk (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Aʼrobiylarning Nabiy ﷺga: «Bizga falon narsada gunoh bormi? Bizga falon narsada gunoh bormi?» deb savol berayotganlariga guvoh boʻldim. U zot ularga: «Ey Allohning bandalari, Alloh gunohni koʻtardi, faqat birodarining obroʻsidan biror narsani gʻasb qilgan kishigina gunohkordir», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, davolansak, bizga gunoh boʻladimi?» deyishdi. U zot: «Davolaninglar, ey Allohning bandalari! Zero Alloh subhonahu qariylikdan boshqa hech bir dardni tushirmaganki, unga shifo ham tushirgan boʻlmasin», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, bandaga berilgan eng yaxshi narsa nima?» deyishdi. U zot: «Goʻzal axloq», dedilar.Усома ибн Шарийк (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аъробийларнинг Набий ﷺга: «Бизга фалон нарсада гуноҳ борми? Бизга фалон нарсада гуноҳ борми?» деб савол бераётганларига гувоҳ бўлдим. У зот уларга: «Эй Аллоҳнинг бандалари, Аллоҳ гуноҳни кўтарди, фақат биродарининг обрўсидан бирор нарсани ғасб қилган кишигина гуноҳкордир», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, даволансак, бизга гуноҳ бўладими?» дейишди. У зот: «Даволанинглар, эй Аллоҳнинг бандалари! Зеро Аллоҳ субҳонаҳу қарийликдан бошқа ҳеч бир дардни туширмаганки, унга шифо ҳам туширган бўлмасин», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, бандага берилган энг яхши нарса нима?» дейишди. У зот: «Гўзал ахлоқ», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ ابْنِ أَبِي خِزَامَةَ، عَنْ أَبِي خِزَامَةَ، قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَرَأَيْتَ أَدْوِيَةً نَتَدَاوَى بِهَا وَرُقًى نَسْتَرْقِي بِهَا وَتُقًى نَتَّقِيهَا هَلْ تَرُدُّ مِنْ قَدَرِ اللَّهِ شَيْئًا قَالَ ‏"‏ هِيَ مِنْ قَدَرِ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Xizoma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺdan: «Biz bilan davolanadigan dorilarimiz, oʻqib shifo istaydigan ruqyalarimiz va oʻzimizni saqlaydigan ehtiyot choralarimiz Allohning taqdiridan biror narsani qaytaradimi, deb oʻylaysizmi?» deb soʻralganda, u zot: «Ular ham Allohning taqdiridandir», dedilar.Абу Хизома (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺдан: «Биз билан даволанадиган дориларимиз, ўқиб шифо истайдиган руқяларимиз ва ўзимизни сақлайдиган эҳтиёт чораларимиз Аллоҳнинг тақдиридан бирор нарсани қайтарадими, деб ўйлайсизми?» деб сўралганда, у зот: «Улар ҳам Аллоҳнинг тақдиридандир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ دَاءً إِلاَّ أَنْزَلَ لَهُ دَوَاءً ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Alloh hech bir dardni tushirmaganki, unga davo ham tushirgan boʻlmasin», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳ ҳеч бир дардни туширмаганки, унга даво ҳам туширган бўлмасин», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، حَدَّثَنَا عَطَاءٌ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ دَاءً إِلاَّ أَنْزَلَ لَهُ شِفَاءً ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh hech bir dardni tushirmaganki, unga shifo ham tushirgan boʻlmasin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ ҳеч бир дардни туширмаганки, унга шифо ҳам туширган бўлмасин», дедилар.

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ هُبَيْرَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مَكِينٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَادَ رَجُلاً فَقَالَ لَهُ ‏"‏ مَا تَشْتَهِي ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ أَشْتَهِي خُبْزَ بُرٍّ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ خُبْزُ بُرٍّ فَلْيَبْعَثْ إِلَى أَخِيهِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ إِذَا اشْتَهَى مَرِيضُ أَحَدِكُمْ شَيْئًا فَلْيُطْعِمْهُ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kishini yoʻqlab borib, unga: «Nimani xohlaysan?» dedilar. U: «Bugʻdoy noni xohlayman», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Kimning huzurida bugʻdoy noni boʻlsa, birodariga yuborsin», dedilar. Soʻng Nabiy ﷺ: «Biringizning kasalingiz biror narsani xohlasa, unga uni yedirsin», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир кишини йўқлаб бориб, унга: «Нимани хоҳлайсан?» дедилар. У: «Буғдой нони хоҳлайман», деди. Шунда Набий ﷺ: «Кимнинг ҳузурида буғдой нони бўлса, биродарига юборсин», дедилар. Сўнг Набий ﷺ: «Бирингизнинг касалингиз бирор нарсани хоҳласа, унга уни едирсин», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو يَحْيَى الْحِمَّانِيُّ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ يَزِيدَ الرَّقَاشِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ دَخَلَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَلَى مَرِيضٍ يَعُودُهُ قَالَ ‏"‏ أَتَشْتَهِي شَيْئًا أَتَشْتَهِي كَعْكًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ ‏.‏ فَطَلَبُوا لَهُ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kasalning oldiga uni yoʻqlab kirdilar-da: «Biror narsani xohlaysanmi? Kulcha xohlaysanmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. Shunda unga kulcha izlab topib berishdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир касалнинг олдига уни йўқлаб кирдилар-да: «Бирор нарсани хоҳлайсанми? Кулча хоҳлайсанми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. Шунда унга кулча излаб топиб беришди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، وَأَبُو دَاوُدَ قَالاَ حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ أَبِي يَعْقُوبَ، عَنْ أُمِّ الْمُنْذِرِ بِنْتِ قَيْسٍ الأَنْصَارِيَّةِ، قَالَتْ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَمَعَهُ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَعَلِيٌّ نَاقِهٌ مِنْ مَرَضٍ وَلَنَا دَوَالِي مُعَلَّقَةٌ وَكَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَأْكُلُ مِنْهَا فَتَنَاوَلَ عَلِيٌّ لِيَأْكُلَ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَهْ يَا عَلِيُّ إِنَّكَ نَاقِهٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ فَصَنَعْتُ لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ سِلْقًا وَشَعِيرًا فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ يَا عَلِيُّ مِنْ هَذَا فَأَصِبْ فَإِنَّهُ أَنْفَعُ لَكَ ‏"‏ ‏.‏

Umm Munzir bint Qays al-Ansoriya (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ huzurimizga kirdilar, u zot bilan birga Ali ibn Abu Tolib ham bor edi. Ali kasallikdan endigina turgan edi. Bizda osib qoʻyilgan xurmo boshoqlari bor edi, Nabiy ﷺ ulardan yeyayotgan edilar. Ali ham yemoqchi boʻlib qoʻl choʻzdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Toxta, ey Ali! Sen kasallikdan endi turgansan», dedilar. Soʻng men Nabiy ﷺ uchun qizilsholgʻom bilan arpa taomi tayyorladim. Nabiy ﷺ: «Ey Ali, mana shundan yegin, u senga foydaliroqdir», dedilar.Умм Мунзир бинт Қайс ал-Ансория (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримизга кирдилар, у зот билан бирга Али ибн Абу Толиб ҳам бор эди. Али касалликдан эндигина турган эди. Бизда осиб қўйилган хурмо бошоқлари бор эди, Набий ﷺ улардан еяётган эдилар. Али ҳам емоқчи бўлиб қўл чўзди. Шунда Набий ﷺ: «Тохта, эй Али! Сен касалликдан энди тургансан», дедилар. Сўнг мен Набий ﷺ учун қизилшолғом билан арпа таоми тайёрладим. Набий ﷺ: «Эй Али, мана шундан егин, у сенга фойдалироқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ صَيْفِيٍّ، - مِنْ وَلَدِ صُهَيْبٍ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، صُهَيْبٍ قَالَ قَدِمْتُ عَلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَبَيْنَ يَدَيْهِ خُبْزٌ وَتَمْرٌ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ ادْنُ فَكُلْ ‏"‏ ‏.‏ فَأَخَذْتُ آكُلُ مِنَ التَّمْرِ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ تَأْكُلُ تَمْرًا وَبِكَ رَمَدٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَقُلْتُ إِنِّي أَمْضُغُ مِنْ نَاحِيَةٍ أُخْرَى ‏.‏ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏

Suhayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning huzurlariga keldim, ularning oldilarida non va xurmo bor edi. Nabiy ﷺ: «Yaqin kel, ye», dedilar. Men xurmodan yeya boshladim. Shunda Nabiy ﷺ: «Koʻzingda ogʻriq boʻla turib, xurmo yeyapsanmi?» dedilar. Men: «Men boshqa tomonim bilan chaynayapman», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ tabassum qildilar.Суҳайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг ҳузурларига келдим, уларнинг олдиларида нон ва хурмо бор эди. Набий ﷺ: «Яқин кел, е», дедилар. Мен хурмодан ея бошладим. Шунда Набий ﷺ: «Кўзингда оғриқ бўла туриб, хурмо еяпсанми?» дедилар. Мен: «Мен бошқа томоним билан чайнаяпман», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ табассум қилдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ يُونُسَ بْنِ بُكَيْرٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عَلِيِّ بْنِ رَبَاحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ لاَ تُكْرِهُوا مَرْضَاكُمْ عَلَى الطَّعَامِ وَالشَّرَابِ فَإِنَّ اللَّهَ يُطْعِمُهُمْ وَيَسْقِيهِمْ ‏"‏ ‏.‏

Uqba ibn Omir al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kasallaringizni yeyish va ichishga majburlamanglar, zero Alloh ularni Oʻzi yedirar va ichirar», dedilar.Уқба ибн Омир ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Касалларингизни ейиш ва ичишга мажбурламанглар, зеро Аллоҳ уларни Ўзи едирар ва ичирар», дедилар.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ السَّائِبِ بْنِ بَرَكَةَ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا أَخَذَ أَهْلَهُ الْوَعْكُ أَمَرَ بِالْحَسَاءِ ‏.‏ قَالَتْ وَكَانَ يَقُولُ ‏"‏ إِنَّهُ لَيَرْتُو فُؤَادَ الْحَزِينِ وَيَسْرُو عَنْ فُؤَادِ السَّقِيمِ كَمَا تَسْرُو إِحْدَاكُنَّ الْوَسَخَ عَنْ وَجْهِهَا بِالْمَاءِ ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning ahllaridan birortasini isitma tutsa, u zot shoʻrva tayyorlashga buyurar edilar. U zot: «U gʻamgin qalbni mustahkamlaydi va xuddi biringiz suv bilan yuzidan kirni ketkazgani kabi, kasal qalbdan gʻam-alamni ketkazadi», deb aytar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг аҳлларидан бирортасини иситма тутса, у зот шўрва тайёрлашга буюрар эдилар. У зот: «У ғамгин қалбни мустаҳкамлайди ва худди бирингиз сув билан юзидан кирни кетказгани каби, касал қалбдан ғам-аламни кетказади», деб айтар эдилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي الْخَصِيبِ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ أَيْمَنَ بْنِ نَابِلٍ، عَنِ امْرَأَةٍ، مِنْ قُرَيْشٍ يُقَالَ لَهَا كَلْثَمُ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ عَلَيْكُمْ بِالْبَغِيضِ النَّافِعِ التَّلْبِينَةِ ‏"‏ ‏.‏ يَعْنِي الْحَسَاءَ ‏.‏ قَالَتْ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا اشْتَكَى أَحَدٌ مِنْ أَهْلِهِ لَمْ تَزَلِ الْبُرْمَةُ عَلَى النَّارِ حَتَّى يَنْتَهِيَ أَحَدُ طَرَفَيْهِ ‏.‏ يَعْنِي يَبْرَأُ أَوْ يَمُوتُ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Yoqmasa-da, foydali boʻlgan talbinani, yaʼni shoʻrvani yeyishni oʻzingizga lozim tuting», dedilar. Rasululloh ﷺning ahllaridan birortasi kasal boʻlsa, ikki holatning biri, yaʼni tuzalishi yoki vafot etishi yuz bermaguncha, qozon oʻchoqdan tushmas edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ёқмаса-да, фойдали бўлган талбинани, яъни шўрвани ейишни ўзингизга лозим тутинг», дедилар. Расулуллоҳ ﷺнинг аҳлларидан бирортаси касал бўлса, икки ҳолатнинг бири, яъни тузалиши ёки вафот этиши юз бермагунча, қозон ўчоқдан тушмас эди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْحَارِثِ الْمِصْرِيَّانِ، قَالاَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، أَخْبَرَهُمَا أَنَّهُ، سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ إِنَّ فِي الْحَبَّةِ السَّوْدَاءِ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِلاَّ السَّامَ ‏"‏ ‏.‏ وَالسَّامُ الْمَوْتُ ‏.‏ وَالْحَبَّةُ السَّوْدَاءُ الشُّونِيزُ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning: «Albatta, sedanada oʻlimdan boshqa har bir dardga shifo bordir», deganlarini eshitdim. Som — bu oʻlimdir. Sedana esa shuniz deb ataladi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг: «Албатта, седанада ўлимдан бошқа ҳар бир дардга шифо бордир», деганларини эшитдим. Сом — бу ўлимдир. Седана эса шуниз деб аталади.

حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ، قَالَ سَمِعْتُ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ عَلَيْكُمْ بِهَذِهِ الْحَبَّةِ السَّوْدَاءِ فَإِنَّ فِيهَا شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِلاَّ السَّامَ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mana shu sedanani yeyishni oʻzingizga lozim tuting, zero unda oʻlimdan boshqa har bir dardga shifo bordir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мана шу седанани ейишни ўзингизга лозим тутинг, зеро унда ўлимдан бошқа ҳар бир дардга шифо бордир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، أَنْبَأَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ خَرَجْنَا وَمَعَنَا غَالِبُ بْنُ أَبْجَرَ فَمَرِضَ فِي الطَّرِيقِ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَهُوَ مَرِيضٌ فَعَادَهُ ابْنُ أَبِي عَتِيقٍ وَقَالَ لَنَا عَلَيْكُمْ بِهَذِهِ الْحَبَّةِ السَّوْدَاءِ فَخُذُوا مِنْهَا خَمْسًا أَوْ سَبْعًا فَاسْحَقُوهَا ثُمَّ اقْطُرُوهَا فِي أَنْفِهِ بِقَطَرَاتِ زَيْتٍ فِي هَذَا الْجَانِبِ وَفِي هَذَا الْجَانِبِ فَإِنَّ عَائِشَةَ حَدَّثَتْهُمْ أَنَّهَا سَمِعَتْ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ إِنَّ هَذِهِ الْحَبَّةَ السَّوْدَاءَ شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ السَّامُ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ وَمَا السَّامُ قَالَ ‏"‏ الْمَوْتُ ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning: «Albatta, mana shu sedana oʻlimdan boshqa har bir dardga shifodir», deganlarini eshitdim. Bir kishi: «Som nima?» deb soʻraganda, u zot: «Oʻlim», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг: «Албатта, мана шу седана ўлимдан бошқа ҳар бир дардга шифодир», деганларини эшитдим. Бир киши: «Сом нима?» деб сўраганда, у зот: «Ўлим», дедилар.

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خِدَاشٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ الْقُرَشِيُّ، حَدَّثَنَا الزُّبَيْرُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَاشِمِيُّ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ سَالِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَنْ لَعِقَ الْعَسَلَ ثَلاَثَ غَدَوَاتٍ كُلَّ شَهْرٍ لَمْ يُصِبْهُ عَظِيمٌ مِنَ الْبَلاَءِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim har oyda uch tong asal yalasa, unga katta bir ofat yetmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ҳар ойда уч тонг асал яласа, унга катта бир офат етмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَهْلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو حَمْزَةَ الْعَطَّارُ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ أُهْدِيَ لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَسَلٌ فَقَسَمَ بَيْنَنَا لُعْقَةً لُعْقَةً فَأَخَذْتُ لُعْقَتِي ثُمَّ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَزْدَادُ أُخْرَى قَالَ ‏"‏ نَعَمْ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺga asal hadya qilindi. U zot uni oramizda bittalab yalash miqdorida boʻlib berdilar. Men oʻz ulushimni oldim, soʻng: «Ey Rasululloh, yana bir bor olsam boʻladimi?» dedim. U zot: «Ha», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺга асал ҳадя қилинди. У зот уни орамизда битталаб ялаш миқдорида бўлиб бердилар. Мен ўз улушимни олдим, сўнг: «Эй Расулуллоҳ, яна бир бор олсам бўладими?» дедим. У зот: «Ҳа», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ عَلَيْكُمْ بِالشِّفَاءَيْنِ الْعَسَلِ وَالْقُرْآنِ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlarga ikki shifoni, asal va Qurʼonni lozim tuting», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга икки шифони, асал ва Қуръонни лозим тутинг», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ، عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، وَجَابِرٍ، قَالاَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ الْكَمْأَةُ مِنَ الْمَنِّ وَمَاؤُهَا شِفَاءٌ لِلْعَيْنِ وَالْعَجْوَةُ مِنَ الْجَنَّةِ وَهِي شِفَاءٌ مِنَ الْجَنَّةَ ‏"‏ ‏.‏ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقِّيَّانِ، قَالاَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ هِشَامٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مِثْلَهُ ‏.‏

Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qoʻziqorin mannning bir turidir, uning suvi koʻzga shifodir. Ajva esa jannatdandir va u jannatdan boʻlgan shifodir», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қўзиқорин манннинг бир туридир, унинг суви кўзга шифодир. Ажва эса жаннатдандир ва у жаннатдан бўлган шифодир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، سَمِعَ عَمْرَو بْنَ حُرَيْثٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ، يُحَدِّثُ عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّ ‏"‏ الْكَمْأَةُ مِنَ الْمَنِّ الَّذِي أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ وَمَاؤُهَا شِفَاءٌ لِلْعَيْنِ ‏"‏ ‏.‏

Said ibn Zayd ibn Amr ibn Nufayl (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qoʻziqorin Alloh Bani Isroilga tushirgan mannning bir turidir, uning suvi koʻzga shifodir», dedilar.Саид ибн Зайд ибн Амр ибн Нуфайл (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қўзиқорин Аллоҳ Бани Исроилга туширган манннинг бир туридир, унинг суви кўзга шифодир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا مَطَرٌ الْوَرَّاقُ، عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كُنَّا نَتَحَدَّثُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَذَكَرْنَا الْكَمْأَةَ فَقَالُوا هِيَ جُدَرِيُّ الأَرْضِ ‏.‏ فَنُمِيَ الْحَدِيثُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ ‏"‏ الْكَمْأَةُ مِنَ الْمَنِّ وَالْعَجْوَةُ مِنَ الْجَنَّةِ وَهِيَ شِفَاءٌ مِنَ السَّمِّ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ huzurida suhbatlashib turgan edik, qoʻziqorinni tilga oldik. Baʼzilar: «U yerning chechagi (chechak kasali)dir», dedilar. Bu gap Rasululloh ﷺga yetkazildi. Shunda u zot: «Qoʻziqorin mannning bir turidir, ajva esa jannatdandir va u zahardan shifodir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурида суҳбатлашиб турган эдик, қўзиқоринни тилга олдик. Баъзилар: «У ернинг чечаги (чечак касали)дир», дедилар. Бу гап Расулуллоҳ ﷺга етказилди. Шунда у зот: «Қўзиқорин манннинг бир туридир, ажва эса жаннатдандир ва у заҳардан шифодир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا الْمُشْمَعِلُّ بْنُ إِيَاسٍ الْمُزَنِيُّ، حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ سُلَيْمٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَافِعَ بْنَ عَمْرٍو الْمُزَنِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ الْعَجْوَةُ وَالصَّخْرَةُ مِنَ الْجَنَّةِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَفِظْتُ الصَّخْرَةَ مِنْ فِيهِ ‏.‏

Rofiʼ ibn Amr al-Muzaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ: «Ajva va qoya jannatdandir», deganlarini eshitdim.Рофиъ ибн Амр ал-Музаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ: «Ажва ва қоя жаннатдандир», деганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ بْنِ سَرْجٍ الْفِرْيَابِيُّ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ بَكْرٍ السَّكْسَكِيُّ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي عَبْلَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا أُبَىٍّ ابْنَ أُمِّ حَرَامٍ، وَكَانَ، قَدْ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ الْقِبْلَتَيْنِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ عَلَيْكُمْ بِالسَّنَى وَالسَّنُّوتِ فَإِنَّ فِيهِمَا شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِلاَّ السَّامَ ‏.‏ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا السَّامُ قَالَ ‏"‏ الْمَوْتُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ عَمْرٌو قَالَ ابْنُ أَبِي عَبْلَةَ السَّنُّوتُ الشِّبِتُّ ‏.‏ وَقَالَ آخَرُونَ بَلْ هُوَ الْعَسَلُ الَّذِي يَكُونُ فِي زِقَاقِ السَّمْنِ وَهُوَ قَوْلُ الشَّاعِرِ هُمُ السَّمْنُ بِالسَّنُّوتِ لاَ أَلْسَ فِيهِمُ وَهُمْ يَمْنَعُونَ جَارَهُمْ أَنْ يُقَرَّدَا

Abu Ubay ibn Ummu Harom (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ: «Sizlarga sano va sannutni lozim tuting, chunki ularda oʻlimdan boshqa har bir dardga shifo bordir», deganlarini eshitdim. «Ey Rasululloh, som nima?» deyildi. U zot: «Oʻlim», dedilar.Абу Убай ибн Умму Ҳаром (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга сано ва саннутни лозим тутинг, чунки уларда ўлимдан бошқа ҳар бир дардга шифо бордир», деганларини эшитдим. «Эй Расулуллоҳ, сом нима?» дейилди. У зот: «Ўлим», дедилар.

حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُسَافِرٍ، حَدَّثَنَا السَّرِيُّ بْنُ مِسْكِينٍ، حَدَّثَنَا ذُؤَادُ بْنُ عُلْبَةَ، عَنْ لَيْثٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ هَجَّرَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَهَجَّرْتُ فَصَلَّيْتُ ثُمَّ جَلَسْتُ فَالْتَفَتَ إِلَىَّ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ ‏"‏ اشِكَمَتْ دَرْدْ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ قُمْ فَصَلِّ فَإِنَّ فِي الصَّلاَةِ شِفَاءً ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو الْحَسَنِ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ذُؤَادُ بْنُ عُلْبَةَ، فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَقَالَ فِيهِ اشِكَمَتْ دَرْدْ ‏.‏ يَعْنِي تَشْتَكِي بَطْنَكَ بِالْفَارِسِيَّةِ ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَ بِهِ رَجُلٌ لأَهْلِهِ فَاسْتَعْدَوْا عَلَيْهِ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ tush oldidan (masjidga) erta bordilar, men ham erta bordim. Men namoz oʻqidim, soʻng oʻtirdim. Nabiy ﷺ menga oʻgirilib: «Qorningda ogʻriq bormi?» dedilar. Men: «Ha, ey Rasululloh», dedim. U zot: «Turib namoz oʻqi, chunki namozda shifo bordir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ туш олдидан (масжидга) эрта бордилар, мен ҳам эрта бордим. Мен намоз ўқидим, сўнг ўтирдим. Набий ﷺ менга ўгирилиб: «Қорнингда оғриқ борми?» дедилар. Мен: «Ҳа, эй Расулуллоҳ», дедим. У зот: «Туриб намоз ўқи, чунки намозда шифо бордир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ يُونُسَ بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَنِ الدَّوَاءِ الْخَبِيثِ ‏.‏ يَعْنِي السُّمَّ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ nopok (xabiys) dori bilan davolanishdan qaytardilar. Yaʼni zahar bilan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нопок (хабийс) дори билан даволанишдан қайтардилар. Яъни заҳар билан.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَنْ شَرِبَ سُمًّا فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَهُوَ يَتَحَسَّاهُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim zahar ichib oʻzini oʻldirsa, u jahannam oʻtida uni abadulabad, mangu qolgan holida hoʻplab turadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким заҳар ичиб ўзини ўлдирса, у жаҳаннам ўтида уни абадулабад, мангу қолган ҳолида ҳўплаб туради», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ زُرْعَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ مَوْلًى، لِمَعْمَرٍ التَّيْمِيِّ عَنْ مَعْمَرٍ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ، قَالَتْ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ بِمَاذَا كُنْتِ تَسْتَمْشِينَ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ بِالشُّبْرُمِ قَالَ ‏"‏ حَارٌّ جَارٌّ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ اسْتَمْشَيْتُ بِالسَّنَى ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ لَوْ كَانَ شَىْءٌ يَشْفِي مِنَ الْمَوْتِ كَانَ السَّنَى وَالسَّنَى شِفَاءٌ مِنَ الْمَوْتِ ‏"‏ ‏.‏

Asmo bint Umays (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Sen nima bilan ich yumshatarding?» dedilar. Men: «Shubrum bilan», dedim. U zot: «U issiq va kuchlidir», dedilar. Soʻng men sano bilan ich yumshatdim. Shunda u zot: «Agar biror narsa oʻlimdan shifo bergudek boʻlsa, u sano boʻlardi, sano oʻlimdan shifodir», dedilar.Асмо бинт Умайс (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Сен нима билан ич юмшатардинг?» дедилар. Мен: «Шубрум билан», дедим. У зот: «У иссиқ ва кучлидир», дедилар. Сўнг мен сано билан ич юмшатдим. Шунда у зот: «Агар бирор нарса ўлимдан шифо бергудек бўлса, у сано бўларди, сано ўлимдан шифодир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أُمِّ قَيْسٍ بِنْتِ مِحْصَنٍ، قَالَتْ دَخَلْتُ بِابْنٍ لِي عَلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَقَدْ أَعْلَقْتُ عَلَيْهِ مِنَ الْعُذْرَةِ فَقَالَ ‏"‏ عَلاَمَ تَدْغَرْنَ أَوْلاَدَكُنَّ بِهَذَا الْعِلاَقِ عَلَيْكُمْ بِهَذَا الْعُودِ الْهِنْدِيِّ فَإِنَّ فِيهِ سَبْعَةَ أَشْفِيَةٍ يُسْعَطُ بِهِ مِنَ الْعُذْرَةِ وَيُلَدُّ بِهِ مِنْ ذَاتِ الْجَنْبِ ‏"‏ ‏.‏ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ الْمِصْرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَنْبَأَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أُمِّ قَيْسٍ بِنْتِ مِحْصَنٍ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِنَحْوِهِ ‏.‏ قَالَ يُونُسُ أَعْلَقْتُ يَعْنِي غَمَزْتُ ‏.‏

Ummu Qays bint Mihson (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men bir oʻgʻlimni Nabiy ﷺ huzuriga olib kirdim, tomogʻining ogʻrigʻi (bezcha) uchun uni barmogʻim bilan bosgan edim. Shunda u zot: «Nega bolalaringizni shu tarzda bosib qiynaysizlar? Sizlarga mana bu hind aloe yogʻochini lozim tuting, chunki unda yetti shifo bordir. U tomoq bezi uchun burunga tomiziladi va biqin ogʻrigʻi (pnevmoniya) uchun ogʻiz burchagidan tomiziladi», dedilar.Умму Қайс бинт Миҳсон (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен бир ўғлимни Набий ﷺ ҳузурига олиб кирдим, томоғининг оғриғи (безча) учун уни бармоғим билан босган эдим. Шунда у зот: «Нега болаларингизни шу тарзда босиб қийнайсизлар? Сизларга мана бу ҳинд алоэ ёғочини лозим тутинг, чунки унда етти шифо бордир. У томоқ бези учун бурунга томизилади ва биқин оғриғи (пневмония) учун оғиз бурчагидан томизилади», дедилар.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، وَرَاشِدُ بْنُ سَعِيدٍ الرَّمْلِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ سِيرِينَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ شِفَاءُ عِرْقِ النَّسَا أَلْيَةُ شَاةٍ أَعْرَابِيَّةٍ تُذَابُ ثُمَّ تُجَزَّأُ ثَلاَثَةَ أَجْزَاءٍ ثُمَّ يُشْرَبُ عَلَى الرِّيقِ فِي كُلِّ يَوْمٍ جُزْءٌ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ: «Oyoq tomiri ogʻrigʻining (radikulit) shifosi bir sahroyi qoʻyning dumbasidir. U eritilib, soʻng uch qismga boʻlinadi, soʻng har kuni bir qismi ochqoringa ichiladi», deganlarini eshitdim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ: «Оёқ томири оғриғининг (радикулит) шифоси бир саҳройи қўйнинг думбасидир. У эритилиб, сўнг уч қисмга бўлинади, сўнг ҳар куни бир қисми очқоринга ичилади», деганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ جُرِحَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَوْمَ أُحُدٍ وَكُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ وَهُشِمَتِ الْبَيْضَةُ عَلَى رَأْسِهِ فَكَانَتْ فَاطِمَةُ تَغْسِلُ الدَّمَ عَنْهُ وَعَلِيٌّ يَسْكُبُ عَلَيْهِ الْمَاءَ بِالْمِجَنِّ فَلَمَّا رَأَتْ فَاطِمَةُ أَنَّ الْمَاءَ لاَ يَزِيدُ الدَّمَ إِلاَّ كَثْرَةً أَخَذَتْ قِطْعَةَ حَصِيرٍ فَأَحْرَقَتْهَا حَتَّى إِذَا صَارَ رَمَادًا أَلْزَمَتْهُ الْجُرْحَ فَاسْتَمْسَكَ الدَّمُ ‏.‏

Sahl ibn Saʼd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Uhud kuni Rasululloh ﷺ jarohatlandilar, oldingi tishlaridan biri singan, boshlaridagi dubulgʻa ezib boshlariga botgan edi. Fotima u zotdan qonni yuvar, Ali esa qalqonda suv quyib turardi. Fotima suv qonning koʻpayishidan boshqasiga yaramayotganini koʻrgach, boʻyra parchasini olib, uni kul boʻlguncha kuydirdi va uni jarohatga bosdi. Shunda qon toʻxtadi».Саҳл ибн Саъд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Уҳуд куни Расулуллоҳ ﷺ жароҳатландилар, олдинги тишларидан бири синган, бошларидаги дубулға эзиб бошларига ботган эди. Фотима у зотдан қонни ювар, Али эса қалқонда сув қуйиб турарди. Фотима сув қоннинг кўпайишидан бошқасига ярамаётганини кўргач, бўйра парчасини олиб, уни кул бўлгунча куйдирди ва уни жароҳатга босди. Шунда қон тўхтади».

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، عَنْ عَبْدِ الْمُهَيْمِنِ بْنِ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ إِنِّي لأَعْرِفُ يَوْمَ أُحُدٍ مَنْ جَرَحَ وَجْهَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَمَنْ كَانَ يُرْقِئُ الْكَلْمَ مِنْ وَجْهِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَيُدَاوِيهِ وَمَنْ يَحْمِلُ الْمَاءَ فِي الْمِجَنِّ وَبِمَا دُووِيَ بِهِ الْكَلْمُ حَتَّى رَقَأَ ‏.‏ قَالَ أَمَّا مَنْ كَانَ يَحْمِلُ الْمَاءَ فِي الْمِجَنِّ فَعَلِيٌّ وَأَمَّا مَنْ كَانَ يُدَاوِي الْكَلْمَ فَفَاطِمَةُ أَحْرَقَتْ لَهُ حِينَ لَمْ يَرْقَأْ قِطْعَةَ حَصِيرٍ خَلَقٍ فَوَضَعَتْ رَمَادَهُ عَلَيْهِ فَرَقَأَ الْكَلْمُ ‏.‏

Sahl ibn Saʼd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Uhud kuni Rasululloh ﷺning yuzlarini kim jarohatlaganini, u zotning yuzlaridagi qonni kim toʻxtatib davolaganini, qalqonda suvni kim tashiganini va jarohat toʻxtaguncha uni nima bilan davolaganlarini yaxshi bilaman», dedi. U: «Qalqonda suv tashigan kishi Ali edi. Jarohatni davolagan kishi esa Fotima edi. Qon toʻxtamagach, u eski boʻyra parchasini kuydirib, uning kulini jarohatga qoʻydi va jarohat toʻxtadi», dedi.Саҳл ибн Саъд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Уҳуд куни Расулуллоҳ ﷺнинг юзларини ким жароҳатлаганини, у зотнинг юзларидаги қонни ким тўхтатиб даволаганини, қалқонда сувни ким ташиганини ва жароҳат тўхтагунча уни нима билан даволаганларини яхши биламан», деди. У: «Қалқонда сув ташиган киши Али эди. Жароҳатни даволаган киши эса Фотима эди. Қон тўхтамагач, у эски бўйра парчасини куйдириб, унинг кулини жароҳатга қўйди ва жароҳат тўхтади», деди.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، وَرَاشِدُ بْنُ سَعِيدٍ الرَّمْلِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَنْ تَطَبَّبَ وَلَمْ يُعْلَمْ مِنْهُ طِبٌّ قَبْلَ ذَلِكَ فَهُوَ ضَامِنٌ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimki bundan avval unda tabiblik borligi bilinmagan holda tabiblik qilsa, u (yetkazgan zarariga) zomindir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимки бундан аввал унда табиблик борлиги билинмаган ҳолда табиблик қилса, у (етказган зарарига) зоминдир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، قَالَ نَعَتَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مِنْ ذَاتِ الْجَنْبِ وَرْسًا وَقُسْطًا وَزَيْتًا يُلَدُّ بِهِ ‏.‏

Zayd ibn Arqam (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zotul-janb (yon ogʻrigʻi) uchun vars, qust va zaytun yogʻini ogʻizning yon tomonidan quyish orqali berishni buyurdilar.Зайд ибн Арқам (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ зотул-жанб (ён оғриғи) учун варс, қуст ва зайтун ёғини оғизнинг ён томонидан қуйиш орқали беришни буюрдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو طَاهِرٍ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ الْمِصْرِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَنْبَأَنَا يُونُسُ، وَابْنُ، سَمْعَانَ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ أُمِّ قَيْسٍ بِنْتِ مِحْصَنٍ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ عَلَيْكُمْ بِالْعُودِ الْهِنْدِيِّ - يَعْنِي بِهِ الْكُسْتَ - فَإِنَّ فِيهِ سَبْعَةَ أَشْفِيَةٍ مِنْهَا ذَاتُ الْجَنْبِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ابْنُ سَمْعَانَ فِي الْحَدِيثِ ‏"‏ فَإِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنْ سَبْعَةِ أَدْوَاءٍ مِنْهَا ذَاتُ الْجَنْبِ ‏"‏ ‏.‏

Ummu Qays bint Mihsan (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlar hind aloesi bilan, yaʼni qust bilan davolaning. Chunki unda yettita shifo bor. Ulardan biri zotul-janbdir», dedilar.Умму Қайс бинт Миҳсан (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлар ҳинд алоэси билан, яъни қуст билан даволанинг. Чунки унда еттита шифо бор. Улардан бири зотул-жанбдир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ، عَنْ حَفْصِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ ذُكِرَتِ الْحُمَّى عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَسَبَّهَا رَجُلٌ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ لاَ تَسُبَّهَا فَإِنَّهَا تَنْفِي الذُّنُوبَ كَمَا تَنْفِي النَّارُ خَبَثَ الْحَدِيدِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning huzurlarida isitma haqida gapirildi va bir kishi uni yomonladi. Shunda Nabiy ﷺ: «Uni yomonlama! Chunki u olov temirning zangini ketkazganidek, gunohlarni ketkazadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида иситма ҳақида гапирилди ва бир киши уни ёмонлади. Шунда Набий ﷺ: «Уни ёмонлама! Чунки у олов темирнинг зангини кетказганидек, гуноҳларни кетказади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ الأَشْعَرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُ عَادَ مَرِيضًا وَمَعَهُ أَبُو هُرَيْرَةَ مِنْ وَعْكٍ كَانَ بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ أَبْشِرْ فَإِنَّ اللَّهَ يَقُولُ هِيَ نَارِي أُسَلِّطُهَا عَلَى عَبْدِيَ الْمُؤْمِنِ فِي الدُّنْيَا لِتَكُونَ حَظَّهُ مِنَ النَّارِ فِي الآخِرَةِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ oʻzida boʻlgan isitma sababli kasal boʻlgan bir bemorni yoʻqlab bordilar, Abu Hurayra ham u zot bilan birga edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Xursand boʻl! Zero Alloh taolo aytadi: ‹U Mening olovimdir, uni Oxiratdagi olovdan uning nasibasi boʻlishi uchun dunyoda moʻmin bandamga hukmron qilaman›», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ўзида бўлган иситма сабабли касал бўлган бир беморни йўқлаб бордилар, Абу Ҳурайра ҳам у зот билан бирга эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Хурсанд бўл! Зеро Аллоҳ таоло айтади: ‹У Менинг оловимдир, уни Охиратдаги оловдан унинг насибаси бўлиши учун дунёда мўмин бандамга ҳукмрон қиламан›», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ إِنَّ الْحُمَّى مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَابْرُدُوهَا بِالْمَاءِ ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta, isitma jahannamning qizigʻidandir, bas, uni suv bilan sovuting», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта, иситма жаҳаннамнинг қизиғидандир, бас, уни сув билан совутинг», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُ قَالَ ‏"‏ إِنَّ شِدَّةَ الْحُمَّى مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَابْرُدُوهَا بِالْمَاءِ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta, isitmaning kuchayishi jahannamning qizigʻidandir, bas, uni suv bilan sovuting», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта, иситманинг кучайиши жаҳаннамнинг қизиғидандир, бас, уни сув билан совутинг», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُصْعَبُ بْنُ الْمِقْدَامِ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ الْحُمَّى مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَابْرُدُوهَا بِالْمَاءِ ‏"‏ ‏.‏ فَدَخَلَ عَلَى ابْنٍ لِعَمَّارٍ فَقَالَ ‏"‏ اكْشِفِ الْبَاسْ رَبَّ النَّاسْ إِلَهَ النَّاسْ ‏"‏ ‏.‏

Rofiʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺning: «Isitma jahannamning qizigʻidandir, bas, uni suv bilan sovuting», deganlarini eshitdim. Soʻng u zot Ammorning bir oʻgʻlining oldiga kirdilar va: «Baloni ketkaz, ey odamlarning Robbi, ey odamlarning Ilohi», dedilar.Рофиъ ибн Хадиж (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺнинг: «Иситма жаҳаннамнинг қизиғидандир, бас, уни сув билан совутинг», деганларини эшитдим. Сўнг у зот Амморнинг бир ўғлининг олдига кирдилар ва: «Балони кетказ, эй одамларнинг Робби, эй одамларнинг Илоҳи», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، أَنَّهَا كَانَتْ تُؤْتَى بِالْمَرْأَةِ الْمَوْعُوكَةِ فَتَدْعُو بِالْمَاءِ فَتَصُبُّهُ فِي جَيْبِهَا وَتَقُولُ إِنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ ابْرُدُوهَا بِالْمَاءِ ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ ‏"‏ إِنَّهَا مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ ‏"‏ ‏.‏

Asmo bint Abu Bakr (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Uning oldiga isitmaga chalingan ayolni olib kelishardi, u suv soʻrab, uni ayolning yoqasiga quyar va: «Nabiy ﷺ: ‹Uni suv bilan sovuting› dedilar va: ‹Albatta, u jahannamning qizigʻidandir› dedilar», derdi.Асмо бинт Абу Бакр (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Унинг олдига иситмага чалинган аёлни олиб келишарди, у сув сўраб, уни аёлнинг ёқасига қуяр ва: «Набий ﷺ: ‹Уни сув билан совутинг› дедилар ва: ‹Албатта, у жаҳаннамнинг қизиғидандир› дедилар», дерди.

حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ الْحُمَّى كِيرٌ مِنْ كِيرِ جَهَنَّمَ فَنَحُّوهَا عَنْكُمْ بِالْمَاءِ الْبَارِدِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Isitma jahannam bosqonlaridan bir bosqondir, bas, uni sovuq suv bilan oʻzingizdan ketkazing», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Иситма жаҳаннам босқонларидан бир босқондир, бас, уни совуқ сув билан ўзингиздан кетказинг», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ إِنْ كَانَ فِي شَىْءٍ مِمَّا تَدَاوَوْنَ بِهِ خَيْرٌ فَالْحِجَامَةُ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Agar oʻzingiz davolanadigan narsalar ichida biror yaxshilik boʻlsa, u hijoma (qon oldirish)dadir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Агар ўзингиз даволанадиган нарсалар ичида бирор яхшилик бўлса, у ҳижома (қон олдириш)дадир», дедилар.

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ الرَّبِيعِ، حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ مَا مَرَرْتُ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِي بِمَلإٍ مِنَ الْمَلاَئِكَةِ إِلاَّ كُلُّهُمْ يَقُولُ لِي عَلَيْكَ يَا مُحَمَّدُ بِالْحِجَامَةِ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Meʼroj kechasida men farishtalardan biror jamoaning yonidan oʻtmadimki, ularning barchasi menga: ‹Ey Muhammad, sen hijoma qilishing lozim› demagan boʻlsa», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Меърож кечасида мен фаришталардан бирор жамоанинг ёнидан ўтмадимки, уларнинг барчаси менга: ‹Эй Муҳаммад, сен ҳижома қилишинг лозим› демаган бўлса», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ نِعْمَ الْعَبْدُ الْحَجَّامُ يَذْهَبُ بِالدَّمِ وَيُخِفُّ الصُّلْبَ وَيَجْلُو الْبَصَرَ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Hajjom qanday ham yaxshi banda! U qonni ketkazadi, umurtqaning ogʻirligini yengillashtiradi va koʻzning nurini ochadi», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳажжом қандай ҳам яхши банда! У қонни кетказади, умуртқанинг оғирлигини енгиллаштиради ва кўзнинг нурини очади», дедилар.

حَدَّثَنَا جُبَارَةُ بْنُ الْمُغَلِّسِ، حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ سُلَيْمٍ، سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَا مَرَرْتُ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِي بِمَلإٍ إِلاَّ قَالُوا يَا مُحَمَّدُ مُرْ أُمَّتَكَ بِالْحِجَامَةِ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Meʼroj kechasi men koʻtarib olib borilganimda, qaysi bir jamoat (farishtalar) yonidan oʻtsam, ular menga: ‹Ey Muhammad, ummatingga hijoma qildirishni buyur!› deb aytishardi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Меърож кечаси мен кўтариб олиб борилганимда, қайси бир жамоат (фаришталар) ёнидан ўтсам, улар менга: ‹Эй Муҳаммад, умматингга ҳижома қилдиришни буюр!› деб айтишарди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ الْمِصْرِيُّ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ اسْتَأْذَنَتْ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي الْحِجَامَةِ فَأَمَرَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَبَا طَيْبَةَ أَنْ يَحْجُمَهَا ‏.‏ وَقَالَ حَسِبْتُ أَنَّهُ كَانَ أَخَاهَا مِنَ الرَّضَاعَةِ أَوْ غُلاَمًا لَمْ يَحْتَلِمْ ‏.‏

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺning zavjalari Ummu Salama hijoma qildirish uchun Rasululloh ﷺdan ijozat soʻradilar. Shunda Paygʻambar ﷺ Abu Toybaga uni hijoma qilishni buyurdilar. (Roviy) aytdi: «Oʻylashimcha, u (Abu Toyba) uning emishgan (sut) ogʻasi yoki hali balogʻatga yetmagan yigitcha edi».Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺнинг завжалари Умму Салама ҳижома қилдириш учун Расулуллоҳ ﷺдан ижозат сўрадилар. Шунда Пайғамбар ﷺ Абу Тойбага уни ҳижома қилишни буюрдилар. (Ровий) айтди: «Ўйлашимча, у (Абу Тойба) унинг эмишган (сут) оғаси ёки ҳали балоғатга етмаган йигитча эди».

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، حَدَّثَنِي عَلْقَمَةُ بْنُ أَبِي عَلْقَمَةَ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجَ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ ابْنَ بُحَيْنَةَ، يَقُولُ احْتَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِلَحْىِ جَمَلٍ وَهُوَ مُحْرِمٌ وَسْطَ رَأْسِهِ ‏.‏

Abdulloh ibn Buhayna (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ehromda ekanlarida boshlarining oʻrtasidan «Lahyi Jamal» degan joyda hijoma qildirdilar.Абдуллоҳ ибн Буҳайна (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ эҳромда эканларида бошларининг ўртасидан «Лаҳйи Жамал» деган жойда ҳижома қилдирдилар.

حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ سَعْدٍ الإِسْكَافِ، عَنِ الأَصْبَغِ بْنِ نُبَاتَةَ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ نَزَلَ جِبْرِيلُ عَلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِحِجَامَةِ الأَخْدَعَيْنِ وَالْكَاهِلِ ‏.‏

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Jibril Paygʻambar ﷺga boʻyinning ikki yon tomiridan va yelka boʻgʻinidan hijoma qilish (tavsiyasi) bilan tushdi.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Жибрил Пайғамбар ﷺга бўйиннинг икки ён томиридан ва елка бўғинидан ҳижома қилиш (тавсияси) билан тушди.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي الْخَصِيبِ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ احْتَجَمَ فِي الأَخْدَعَيْنِ وَعَلَى الْكَاهِلِ ‏.‏

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ boʻyinning ikki yon tomiridan va yelka boʻgʻinidan hijoma qildirdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ бўйиннинг икки ён томиридан ва елка бўғинидан ҳижома қилдирдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُصَفَّى الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ ثَوْبَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي كَبْشَةَ الأَنْمَارِيِّ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَحْتَجِمُ عَلَى هَامَتِهِ وَبَيْنَ كَتِفَيْهِ وَيَقُولُ ‏"‏ مَنْ أَهْرَاقَ مِنْهُ هَذِهِ الدِّمَاءَ فَلاَ يَضُرُّهُ أَنْ لاَ يَتَدَاوَى بِشَىْءٍ لِشَىْءٍ ‏"‏ ‏.‏

Abu Kabsha al-Anmoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ boshlarining tepasidan va ikki yelkalarining orasidan hijoma qildirar va: «Kim shu joylardan qon oldirsa, unga boshqa narsa uchun boshqa biror dori bilan davolanmasa ham zarar qilmaydi», der edilar.Абу Кабша ал-Анморий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ бошларининг тепасидан ва икки елкаларининг орасидан ҳижома қилдирар ва: «Ким шу жойлардан қон олдирса, унга бошқа нарса учун бошқа бирор дори билан даволанмаса ҳам зарар қилмайди», дер эдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ سَقَطَ مِنْ فَرَسِهِ عَلَى جِذْعٍ فَانْفَكَّتْ قَدَمُهُ ‏.‏ قَالَ وَكِيعٌ يَعْنِي أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ احْتَجَمَ عَلَيْهَا مِنْ وَثْءٍ ‏.‏

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ otlaridan xurmo tanasiga yiqilib tushdilar-da, oyoqlari chiqib ketdi. (Roviy) Vakiʼ aytdi: «Yaʼni Paygʻambar ﷺ o ozlanish (lat yeyish) sababidan oʻsha joyga hijoma qildirdilar».Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ отларидан хурмо танасига йиқилиб тушдилар-да, оёқлари чиқиб кетди. (Ровий) Вакиъ айтди: «Яъни Пайғамбар ﷺ о озланиш (лат ейиш) сабабидан ўша жойга ҳижома қилдирдилар».

حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ مَطَرٍ، عَنْ زَكَرِيَّا بْنِ مَيْسَرَةَ، عَنِ النَّهَّاسِ بْنِ قَهْمٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ مَنْ أَرَادَ الْحِجَامَةَ فَلْيَتَحَرَّ سَبْعَةَ عَشَرَ أَوْ تِسْعَةَ عَشَرَ أَوْ إِحْدَى وَعِشْرِينَ وَلاَ يَتَبَيَّغْ بِأَحَدِكُمُ الدَّمُ فَيَقْتُلَهُ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim hijoma qildirmoqchi boʻlsa, (oyning) oʻn yettinchi, oʻn toʻqqizinchi yoki yigirma birinchi kunini tanlasin. Biringizning qoni qoʻzib, uni oʻldirib qoʻymasin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ҳижома қилдирмоқчи бўлса, (ойнинг) ўн еттинчи, ўн тўққизинчи ёки йигирма биринчи кунини танласин. Бирингизнинг қони қўзиб, уни ўлдириб қўймасин», дедилар.

حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ مَطَرٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُحَادَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ يَا نَافِعُ قَدْ تَبَيَّغَ بِيَ الدَّمُ فَالْتَمِسْ لِي حَجَّامًا وَاجْعَلْهُ رَفِيقًا إِنِ اسْتَطَعْتَ وَلاَ تَجْعَلْهُ شَيْخًا كَبِيرًا وَلاَ صَبِيًّا صَغِيرًا فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ الْحِجَامَةُ عَلَى الرِّيقِ أَمْثَلُ وَفِيهِ شِفَاءٌ وَبَرَكَةٌ وَتَزِيدُ فِي الْعَقْلِ وَفِي الْحِفْظِ فَاحْتَجِمُوا عَلَى بَرَكَةِ اللَّهِ يَوْمَ الْخَمِيسِ وَاجْتَنِبُوا الْحِجَامَةَ يَوْمَ الأَرْبِعَاءِ وَالْجُمُعَةِ وَالسَّبْتِ وَيَوْمَ الأَحَدِ تَحَرِّيًا وَاحْتَجِمُوا يَوْمَ الاِثْنَيْنِ وَالثُّلاَثَاءِ فَإِنَّهُ الْيَوْمُ الَّذِي عَافَى اللَّهُ فِيهِ أَيُّوبَ مِنَ الْبَلاَءِ وَضَرَبَهُ بِالْبَلاَءِ يَوْمَ الأَرْبِعَاءِ فَإِنَّهُ لاَ يَبْدُو جُذَامٌ وَلاَ بَرَصٌ إِلاَّ يَوْمَ الأَرْبِعَاءِ أَوْ لَيْلَةَ الأَرْبِعَاءِ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Ey Nofiʼ, qonim qoʻzib qoldi, menga bir hajjom topib kel, imkoning boʻlsa, uni muloyimini qil, keksa chol ham, yosh bola ham boʻlmasin. Chunki men Rasululloh ﷺ: ‹Nahorga hijoma qildirish afzalroq, unda shifo va baraka bor, u aqlni va xotirani ziyoda qiladi. Bas, Allohning barakasi bilan payshanba kuni hijoma qildiringlar. Chorshanba, juma, shanba va yakshanba kuni hijoma qildirishdan qasddan saqlaninglar. Dushanba va seshanba kuni hijoma qildiringlar, chunki u Alloh Ayyubni balodan xalos etgan kundir. Alloh unga chorshanba kuni balo yuborgan edi. Zero, moxov va pes chorshanba kunidan yoki chorshanba kechasidan boshqa vaqtda paydo boʻlmaydi›, deb aytganlarini eshitganman».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Эй Нофиъ, қоним қўзиб қолди, менга бир ҳажжом топиб кел, имконинг бўлса, уни мулойимини қил, кекса чол ҳам, ёш бола ҳам бўлмасин. Чунки мен Расулуллоҳ ﷺ: ‹Наҳорга ҳижома қилдириш афзалроқ, унда шифо ва барака бор, у ақлни ва хотирани зиёда қилади. Бас, Аллоҳнинг баракаси билан пайшанба куни ҳижома қилдиринглар. Чоршанба, жума, шанба ва якшанба куни ҳижома қилдиришдан қасддан сақланинглар. Душанба ва сешанба куни ҳижома қилдиринглар, чунки у Аллоҳ Айюбни балодан халос этган кундир. Аллоҳ унга чоршанба куни бало юборган эди. Зеро, мохов ва пес чоршанба кунидан ёки чоршанба кечасидан бошқа вақтда пайдо бўлмайди›, деб айтганларини эшитганман».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُصَفَّى الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِصْمَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ يَا نَافِعُ تَبَيَّغَ بِيَ الدَّمُ فَأْتِنِي بِحَجَّامٍ وَاجْعَلْهُ شَابًّا وَلاَ تَجْعَلْهُ شَيْخًا وَلاَ صَبِيًّا ‏.‏ قَالَ وَقَالَ ابْنُ عُمَرَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ الْحِجَامَةُ عَلَى الرِّيقِ أَمْثَلُ وَهِيَ تَزِيدُ فِي الْعَقْلِ وَتَزِيدُ فِي الْحِفْظِ وَتَزِيدُ الْحَافِظَ حِفْظًا فَمَنْ كَانَ مُحْتَجِمًا فَيَوْمَ الْخَمِيسِ عَلَى اسْمِ اللَّهِ وَاجْتَنِبُوا الْحِجَامَةَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَيَوْمَ السَّبْتِ وَيَوْمَ الأَحَدِ وَاحْتَجِمُوا يَوْمَ الاِثْنَيْنِ وَالثُّلاَثَاءِ وَاجْتَنِبُوا الْحِجَامَةَ يَوْمَ الأَرْبِعَاءِ فَإِنَّهُ الْيَوْمُ الَّذِي أُصِيبَ فِيهِ أَيُّوبُ بِالْبَلاَءِ وَمَا يَبْدُو جُذَامٌ وَلاَ بَرَصٌ إِلاَّ فِي يَوْمِ الأَرْبِعَاءِ أَوْ لَيْلَةِ الأَرْبِعَاءِ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Ey Nofiʼ, qonim qoʻzib qoldi, menga bir hajjom keltir, uni yosh yigit qil, keksa chol ham, yosh bola ham qilma». Yana Ibn Umar aytdi: «Men Rasululloh ﷺ: ‹Nahorga hijoma qildirish afzalroq, u aqlni ziyoda qiladi, xotirani ziyoda qiladi va xotirali kishining xotirasini yanada ziyoda qiladi. Bas, kim hijoma qildiruvchi boʻlsa, Allohning nomi bilan payshanba kuni qildirsin. Juma, shanba va yakshanba kuni hijoma qildirishdan saqlaninglar. Dushanba va seshanba kuni hijoma qildiringlar. Chorshanba kuni hijoma qildirishdan saqlaninglar, chunki u Ayyubga balo yetgan kundir. Moxov va pes chorshanba kunidan yoki chorshanba kechasidan boshqa vaqtda paydo boʻlmaydi›, deb aytganlarini eshitganman».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Эй Нофиъ, қоним қўзиб қолди, менга бир ҳажжом келтир, уни ёш йигит қил, кекса чол ҳам, ёш бола ҳам қилма». Яна Ибн Умар айтди: «Мен Расулуллоҳ ﷺ: ‹Наҳорга ҳижома қилдириш афзалроқ, у ақлни зиёда қилади, хотирани зиёда қилади ва хотирали кишининг хотирасини янада зиёда қилади. Бас, ким ҳижома қилдирувчи бўлса, Аллоҳнинг номи билан пайшанба куни қилдирсин. Жума, шанба ва якшанба куни ҳижома қилдиришдан сақланинглар. Душанба ва сешанба куни ҳижома қилдиринглар. Чоршанба куни ҳижома қилдиришдан сақланинглар, чунки у Айюбга бало етган кундир. Мохов ва пес чоршанба кунидан ёки чоршанба кечасидан бошқа вақтда пайдо бўлмайди›, деб айтганларини эшитганман».

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ لَيْثٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَقَّارِ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ مَنِ اكْتَوَى أَوِ اسْتَرْقَى فَقَدْ بَرِئَ مِنَ التَّوَكُّلِ ‏"‏ ‏.‏

Mugʻiyra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kim (kasalligini) dogʻlab davolatsa yoki oʻqitib davolatsa, u tavakkuldan uzoqlashibdi», dedilar.Муғийра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Ким (касаллигини) доғлаб даволатса ёки ўқитиб даволатса, у таваккулдан узоқлашибди», дедилар.

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، وَيُونُسَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَنِ الْكَىِّ فَاكْتَوَيْتُ فَمَا أَفْلَحْتُ وَلاَ أَنْجَحْتُ ‏.‏

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dogʻlab davolashdan qaytardilar. Men esa oʻzimni dogʻlatdim, natijada na najot topdim, na muvaffaqiyatga erishdim.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ доғлаб даволашдан қайтардилар. Мен эса ўзимни доғлатдим, натижада на нажот топдим, на муваффақиятга эришдим.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ شُجَاعٍ، حَدَّثَنَا سَالِمٌ الأَفْطَسُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ ‏"‏ الشِّفَاءُ فِي ثَلاَثٍ شَرْبَةِ عَسَلٍ وَشَرْطَةِ مِحْجَمٍ وَكَيَّةٍ بِنَارٍ وَأَنْهَى أُمَّتِي عَنِ الْكَىِّ ‏"‏ ‏.‏ رَفَعَهُ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Shifo uch narsada: asal ichishda, hijoma qilib qon oldirishda va olov bilan dogʻlashda. Biroq men ummatimni dogʻlashdan qaytaraman». (Roviy) buni marfuʼ qilib (Paygʻambar ﷺga nisbat berib) rivoyat qildi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Шифо уч нарсада: асал ичишда, ҳижома қилиб қон олдиришда ва олов билан доғлашда. Бироқ мен умматимни доғлашдан қайтараман». (Ровий) буни марфуъ қилиб (Пайғамбар ﷺга нисбат бериб) ривоят қилди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، غُنْدَرٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ، حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدِ بْنِ زُرَارَةَ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ عَمِّي، يَحْيَى - وَمَا أَدْرَكْتُ رَجُلاً مِنَّا بِهِ شَبِيهًا يُحَدِّثُ النَّاسَ أَنَّ سَعْدَ بْنَ زُرَارَةَ - وَهُوَ جَدُّ مُحَمَّدٍ مِنْ قِبَلِ أُمِّهِ أَنَّهُ أَخَذَهُ وَجَعٌ فِي حَلْقِهِ يُقَالُ لَهُ الذُّبْحَةُ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ لأُبْلِغَنَّ أَوْ لأُبْلِيَنَّ فِي أَبِي أُمَامَةَ عُذْرًا ‏"‏ ‏.‏ فَكَوَاهُ بِيَدِهِ فَمَاتَ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مِيتَةَ سُوءٍ لِلْيَهُودِ يَقُولُونَ أَفَلاَ دَفَعَ عَنْ صَاحِبِهِ ‏.‏ وَمَا أَمْلِكُ لَهُ وَلاَ لِنَفْسِي شَيْئًا ‏"‏ ‏.‏

Muhammad ibn Abdurrahmon ibn Saʼd ibn Zurora al-Ansoriy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Saʼd ibn Zuroraning tomogʻiga «zabha» deb ataladigan ogʻriq tushdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Men Abu Umoma haqida uzrni albatta bajo keltiraman», dedilar. Soʻng u zot uni oʻz qoʻllari bilan dogʻladilar, ammo u vafot etdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Yahudiylar uchun yomon oʻlim boʻlgʻay! Ular: ‹Nega u oʻz sohibidan (oʻlimni) qaytarmadi?› deyishadi. Holbuki men na unga, na oʻzimga hech narsaga ega emasman», dedilar.Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Саъд ибн Зурора ал-Ансорий (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Саъд ибн Зуроранинг томоғига «забҳа» деб аталадиган оғриқ тушди. Шунда Набий ﷺ: «Мен Абу Умома ҳақида узрни албатта бажо келтираман», дедилар. Сўнг у зот уни ўз қўллари билан доғладилар, аммо у вафот этди. Шунда Набий ﷺ: «Яҳудийлар учун ёмон ўлим бўлғай! Улар: ‹Нега у ўз соҳибидан (ўлимни) қайтармади?› дейишади. Ҳолбуки мен на унга, на ўзимга ҳеч нарсага эга эмасман», дедилар.

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّنَافِسِيُّ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ مَرِضَ أُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ مَرَضًا فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ طَبِيبًا فَكَوَاهُ عَلَى أَكْحَلِهِ ‏.‏

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ubayy ibn Kaʼb bir kasallik bilan ogʻrib qoldi. Shunda Nabiy ﷺ unga tabib yubordilar, u esa uning bilak tomirini dogʻladi.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Убайй ибн Каъб бир касаллик билан оғриб қолди. Шунда Набий ﷺ унга табиб юбордилар, у эса унинг билак томирини доғлади.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي الْخَصِيبِ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَوَى سَعْدَ بْنَ مُعَاذٍ فِي أَكْحَلِهِ مَرَّتَيْنِ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Saʼd ibn Muozning bilak tomirini ikki marta dogʻladilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Саъд ибн Муознинг билак томирини икки марта доғладилар.

حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، حَدَّثَنِي عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ، قَالَ سَمِعْتُ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ عَلَيْكُمْ بِالإِثْمِدِ فَإِنَّهُ يَجْلُو الْبَصَرَ وَيُنْبِتُ الشَّعَرَ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ismid surmani ishlatinglar, chunki u koʻz nurini ravshan qiladi va (kiprik) tukini oʻstiradi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Исмид сурмани ишлатинглар, чунки у кўз нурини равшан қилади ва (киприк) тукини ўстиради», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ عَلَيْكُمْ بِالإِثْمِدِ عِنْدَ النَّوْمِ فَإِنَّهُ يَجْلُو الْبَصَرَ وَيُنْبِتُ الشَّعَرَ ‏"‏ ‏.‏

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning: «Uxlash oldidan ismid surmani ishlatinglar, chunki u koʻz nurini ravshan qiladi va (kiprik) tukini oʻstiradi», deb aytganlarini eshitdim.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ухлаш олдидан исмид сурмани ишлатинглар, чунки у кўз нурини равшан қилади ва (киприк) тукини ўстиради», деб айтганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ ابْنِ خُثَيْمٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ خَيْرُ أَكْحَالِكُمُ الإِثْمِدُ يَجْلُو الْبَصَرَ وَيُنْبِتُ الشَّعَرَ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Surmalaringizning eng yaxshisi ismiddir, u koʻz nurini ravshan qiladi va (kiprik) tukini oʻstiradi», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сурмаларингизнинг энг яхшиси исмиддир, у кўз нурини равшан қилади ва (киприк) тукини ўстиради», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الصَّبَّاحِ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ حُصَيْنٍ الْحِمْيَرِيِّ، عَنْ أَبِي سَعْدِ الْخَيْرِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ مَنِ اكْتَحَلَ فَلْيُوتِرْ مَنْ فَعَلَ فَقَدْ أَحْسَنَ وَمَنْ لاَ فَلاَ حَرَجَ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim surma tortsa, toq (marta) tortsin. Kim shunday qilsa, yaxshi qilibdi, kim (shunday) qilmasa, unga zarar yoʻq», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким сурма тортса, тоқ (марта) тортсин. Ким шундай қилса, яхши қилибди, ким (шундай) қилмаса, унга зарар йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ مَنْصُورٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَتْ لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مُكْحُلَةٌ يَكْتَحِلُ مِنْهَا ثَلاَثًا فِي كُلِّ عَيْنٍ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning surmadonlari bor edi, u zot undan har bir koʻzga uch martadan surma tortardilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг сурмадонлари бор эди, у зот ундан ҳар бир кўзга уч мартадан сурма тортардилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، أَنْبَأَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ الْحَضْرَمِيِّ، عَنْ طَارِقِ بْنِ سُوَيْدٍ الْحَضْرَمِيِّ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بِأَرْضِنَا أَعْنَابًا نَعْتَصِرُهَا فَنَشْرَبُ مِنْهَا قَالَ ‏"‏ لاَ ‏"‏ ‏.‏ فَرَاجَعْتُهُ قُلْتُ إِنَّا نَسْتَشْفِي بِهِ لِلْمَرِيضِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِنَّ ذَلِكَ لَيْسَ بِشِفَاءٍ وَلَكِنَّهُ دَاءٌ ‏"‏ ‏.‏

Toriq ibn Suvayd al-Hazramiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Ey Rasululloh, bizning yurtimizda uzumlar bor, biz ularni siqib, (sharobini) ichamiz», dedim. U zot: «Yoʻq», dedilar. Men yana qaytarib: «Biz u bilan bemorni davolaymiz», dedim. U zot: «Albatta, u shifo emas, balki kasallikdir», dedilar.Ториқ ибн Сувайд ал-Ҳазрамий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Эй Расулуллоҳ, бизнинг юртимизда узумлар бор, биз уларни сиқиб, (шаробини) ичамиз», дедим. У зот: «Йўқ», дедилар. Мен яна қайтариб: «Биз у билан беморни даволаймиз», дедим. У зот: «Албатта, у шифо эмас, балки касалликдир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْكِنْدِيُّ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ ثَابِتٍ، حَدَّثَنَا سَعَّادُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ خَيْرُ الدَّوَاءِ الْقُرْآنُ ‏"‏ ‏.‏

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Davoning eng yaxshisi Qurʼondir», dedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Давонинг энг яхшиси Қуръондир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، حَدَّثَنَا فَائِدٌ، مَوْلَى عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي رَافِعٍ حَدَّثَنِي مَوْلاَىَ، عُبَيْدُ اللَّهِ حَدَّثَتْنِي جَدَّتِي، سَلْمَى أُمُّ رَافِعٍ مَوْلاَةُ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَتْ كَانَ لاَ يُصِيبُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَرْحَةٌ وَلاَ شَوْكَةٌ إِلاَّ وَضَعَ عَلَيْهِ الْحِنَّاءَ ‏.‏

Rasululloh ﷺning ozod qilingan choʻrilari Salma Ummu Rofiʼ (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺga qanday yara yoki tikan qadalsa, u zot albatta unga xina qoʻyardilar.Расулуллоҳ ﷺнинг озод қилинган чўрилари Салма Умму Рофиъ (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺга қандай яра ёки тикан қадалса, у зот албатта унга хина қўярдилар.

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ نَاسًا، مِنْ عُرَيْنَةَ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ فَقَالَ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ لَوْ خَرَجْتُمْ إِلَى ذَوْدٍ لَنَا فَشَرِبْتُمْ مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا ‏"‏ ‏.‏ فَفَعَلُوا ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Urayna qabilasidan baʼzi kishilar Rasululloh ﷺning huzurlariga kelishdi, ammo ularga Madina havosi yoqmadi. Shunda u zot ﷺ: «Bizning tuyalarimiz oldiga chiqib, ularning suti va siydigidan ichsangiz (yaxshi boʻlardi)», dedilar. Ular shunday qilishdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Урайна қабиласидан баъзи кишилар Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келишди, аммо уларга Мадина ҳавоси ёқмади. Шунда у зот ﷺ: «Бизнинг туяларимиз олдига чиқиб, уларнинг сути ва сийдигидан ичсангиз (яхши бўларди)», дедилар. Улар шундай қилишди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ فِي أَحَدِ جَنَاحَىِ الذُّبَابِ سُمٌّ وَفِي الآخَرِ شِفَاءٌ فَإِذَا وَقَعَ فِي الطَّعَامِ فَامْقُلُوهُ فِيهِ فَإِنَّهُ يُقَدِّمُ السُّمَّ وَيُؤَخِّرُ الشِّفَاءَ ‏"‏ ‏.‏

Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Pashshaning bir qanotida zahar, boshqasida esa shifo bordir. Agar u taomga tushsa, uni (taomga) botiringlar, chunki u zaharni oldinga chiqarib, shifoni orqaga surar», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Пашшанинг бир қанотида заҳар, бошқасида эса шифо бордир. Агар у таомга тушса, уни (таомга) ботиринглар, чунки у заҳарни олдинга чиқариб, шифони орқага сурар», дедилар.

حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ خَالِدٍ، عَنْ عُتْبَةَ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ إِذَا وَقَعَ الذُّبَابُ فِي شَرَابِكُمْ فَلْيَغْمِسْهُ فِيهِ ثُمَّ لْيَطْرَحْهُ فَإِنَّ فِي أَحَدِ جَنَاحَيْهِ دَاءً وَفِي الآخَرِ شِفَاءً ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ichimligingizga pashsha tushsa, uni (ichimlikka) botiringlar, soʻng uni tashlab yuboringlar, chunki uning bir qanotida dard, boshqasida esa shifo bordir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ичимлигингизга пашша тушса, уни (ичимликка) ботиринглар, сўнг уни ташлаб юборинглар, чунки унинг бир қанотида дард, бошқасида эса шифо бордир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ رُزَيْقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى، عَنْ أُمَيَّةَ بْنِ هِنْدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ الْعَيْنُ حَقٌّ ‏"‏ ‏.‏

Amir ibn Rabiʼa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Koʻz tegishi haqdir», dedilar.Амир ибн Рабиъа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Кўз тегиши ҳақдир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ مُضَارِبِ بْنِ حَزْنٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ الْعَيْنُ حَقٌّ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Koʻz tegishi haqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кўз тегиши ҳақдир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ الْمَخْزُومِيُّ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ أَبِي وَاقِدٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ فَإِنَّ الْعَيْنَ حَقٌّ ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohdan panoh soʻranglar, chunki koʻz tegishi haqdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳдан паноҳ сўранглар, чунки кўз тегиши ҳақдир», дедилар.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، قَالَ مَرَّ عَامِرُ بْنُ رَبِيعَةَ بِسَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ وَهُوَ يَغْتَسِلُ فَقَالَ لَمْ أَرَ كَالْيَوْمِ وَلاَ جِلْدَ مُخَبَّأَةٍ ‏.‏ فَمَا لَبِثَ أَنْ لُبِطَ بِهِ فَأُتِيَ بِهِ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقِيلَ لَهُ أَدْرِكْ سَهْلاً صَرِيعًا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ مَنْ تَتَّهِمُونَ بِهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا عَامِرَ بْنَ رَبِيعَةَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ عَلاَمَ يَقْتُلُ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ إِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ مِنْ أَخِيهِ مَا يُعْجِبُهُ فَلْيَدْعُ لَهُ بِالْبَرَكَةِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَأَمَرَ عَامِرًا أَنْ يَتَوَضَّأَ فَيَغْسِلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ وَرُكْبَتَيْهِ وَدَاخِلَةَ إِزَارِهِ وَأَمَرَهُ أَنْ يَصُبَّ عَلَيْهِ ‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ قَالَ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ وَأَمَرَهُ أَنْ يَكْفَأَ الإِنَاءَ مِنْ خَلْفِهِ ‏.‏

Abu Umama ibn Sahl ibn Hunayf (rahimahulloh) shunday deydi: Amir ibn Rabiʼa gʻusl qilib turgan Sahl ibn Hunaynning yonidan oʻtib: «Bugungidek terini, hattoki pardada saqlangan qizning terisini ham koʻrmagan edim», dedi. Koʻp oʻtmay Sahl yiqilib qoldi. Uni Paygʻambar ﷺning huzurlariga olib kelib: «Sahlga yordam bering, u yiqilib qoldi», deyildi. U zot: «Bunga kimni gumon qilyapsizlar?» dedilar. Ular: «Amir ibn Rabiʼani», dedilar. U zot: «Nega biringiz oʻz birodarini oʻldiradi? Biringiz oʻz birodarida oʻziga yoqadigan biror narsani koʻrsa, unga baraka soʻrab duo qilsin», dedilar. Soʻngra suv soʻrab, Amirga taharat qilishni buyurdilar: u yuzini, ikki qoʻlini tirsagigacha, ikki tizzasini va izorining ich tomonini yuvdi, u zot uni Sahlning ustidan quyishga buyurdilar.Абу Умама ибн Саҳл ибн Ҳунайф (раҳимаҳуллоҳ) шундай дейди: Амир ибн Рабиъа ғусл қилиб турган Саҳл ибн Ҳунайннинг ёнидан ўтиб: «Бугунгидек терини, ҳаттоки пардада сақланган қизнинг терисини ҳам кўрмаган эдим», деди. Кўп ўтмай Саҳл йиқилиб қолди. Уни Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига олиб келиб: «Саҳлга ёрдам беринг, у йиқилиб қолди», дейилди. У зот: «Бунга кимни гумон қиляпсизлар?» дедилар. Улар: «Амир ибн Рабиъани», дедилар. У зот: «Нега бирингиз ўз биродарини ўлдиради? Бирингиз ўз биродарида ўзига ёқадиган бирор нарсани кўрса, унга барака сўраб дуо қилсин», дедилар. Сўнгра сув сўраб, Амирга таҳарат қилишни буюрдилар: у юзини, икки қўлини тирсагигача, икки тиззасини ва изорининг ич томонини ювди, у зот уни Саҳлнинг устидан қуйишга буюрдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ عَامِرٍ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ رِفَاعَةَ الزُّرَقِيِّ، قَالَ قَالَتْ أَسْمَاءُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بَنِي جَعْفَرٍ تُصِيبُهُمُ الْعَيْنُ فَأَسْتَرْقِي لَهُمْ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ فَلَوْ كَانَ شَىْءٌ سَابَقَ الْقَدَرَ سَبَقَتْهُ الْعَيْنُ ‏"‏ ‏.‏

Asma (roziyallohu anho) shunday dedi: «Ey Allohning Rasuli, Jaʼfarning bolalariga koʻz tegyapti, ularga ruqya qildirsam boʻladimi?» U zot: «Ha, agar biror narsa qazoni ortda qoldiradigan boʻlganida, koʻz tegishi uni ortda qoldirar edi», dedilar.Асма (розияллоҳу анҳо) шундай деди: «Эй Аллоҳнинг Расули, Жаъфарнинг болаларига кўз тегяпти, уларга руқя қилдирсам бўладими?» У зот: «Ҳа, агар бирор нарса қазони ортда қолдирадиган бўлганида, кўз тегиши уни ортда қолдирар эди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عَبَّادٍ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَتَعَوَّذُ مِنْ عَيْنِ الْجَانِّ وَأَعْيُنِ الإِنْسِ فَلَمَّا نَزَلَتِ الْمُعَوِّذَتَانِ أَخَذَهُمَا وَتَرَكَ مَا سِوَى ذَلِكَ ‏.‏

Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) shunday dedi: Rasululloh ﷺ jinlarning koʻzi va insonlarning koʻzlaridan panoh tilar edilar. Muavvizatayn (soʻnggi ikki sura) nozil boʻlgach, u zot shu ikkisini oldilar-da, boshqasini tark etdilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ жинларнинг кўзи ва инсонларнинг кўзларидан паноҳ тилар эдилар. Муаввизатайн (сўнгги икки сура) нозил бўлгач, у зот шу иккисини олдилар-да, бошқасини тарк этдилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي الْخَصِيبِ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، وَمِسْعَرٍ، عَنْ مَعْبَدِ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَمَرَهَا أَنْ تَسْتَرْقِيَ مِنَ الْعَيْنِ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ unga koʻz tegishidan ruqya qildirishni buyurdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ унга кўз тегишидан руқя қилдиришни буюрдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الرَّازِيِّ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ بُرَيْدَةَ بْنِ الْحُصَيْبِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ لاَ رُقْيَةَ إِلاَّ مِنْ عَيْنٍ أَوْ حُمَةٍ ‏"‏ ‏.‏

Burayda ibn al-Husayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ruqya faqat koʻz tegishi yoki zaharli hasharot chaqishidan boʻladi», dedilar.Бурайда ибн ал-Ҳусайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Руқя фақат кўз тегиши ёки заҳарли ҳашарот чақишидан бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَارَةَ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، أَنَّ خَالِدَةَ بِنْتَ أَنَسٍ أُمَّ بَنِي حَزْمٍ السَّاعِدِيَّةَ، جَاءَتْ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَعَرَضَتْ عَلَيْهِ الرُّقَى فَأَمَرَهَا بِهَا ‏.‏

Xolida bint Anas Ummu Bani Hazm as-Soidiya (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u Paygʻambar ﷺning huzurlariga kelib, u zotga ruqyani koʻrsatdi, u zot unga shu ruqyani qilishga buyurdilar.Холида бинт Анас Умму Бани Ҳазм ас-Соидия (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига келиб, у зотга руқяни кўрсатди, у зот унга шу руқяни қилишга буюрдилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي الْخَصِيبِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عِيسَى، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كَانَ أَهْلُ بَيْتٍ مِنَ الأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُمْ آلُ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ يَرْقُونَ مِنَ الْحُمَةِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَدْ نَهَى عَنِ الرُّقَى فَأَتَوْهُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ قَدْ نَهَيْتَ عَنِ الرُّقَى وَإِنَّا نَرْقِي مِنَ الْحُمَةِ ‏.‏ فَقَالَ لَهُمُ ‏"‏ اعْرِضُوا عَلَىَّ ‏"‏ ‏.‏ فَعَرَضُوهَا عَلَيْهِ فَقَالَ ‏"‏ لاَ بَأْسَ بِهَذِهِ هَذِهِ مَوَاثِيقُ ‏"‏ ‏.‏

Jobir (roziyallohu anhu) shunday dedi: Ansorlardan Amr ibn Hazm oilasi deb ataladigan bir xonadon zaharli hasharot chaqishidan ruqya qilar edi. Rasululloh ﷺ ruqyadan qaytargan edilar. Shunda ular u zotning huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, siz ruqyadan qaytardingiz, biz esa zaharli hasharot chaqishidan ruqya qilamiz», dedilar. U zot ularga: «Menga koʻrsatinglar», dedilar. Ular buni u zotga koʻrsatdilar. U zot: «Bunda hech qanday zarar yoʻq, bular ruxsat berilgan soʻzlardir», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу) шундай деди: Ансорлардан Амр ибн Ҳазм оиласи деб аталадиган бир хонадон заҳарли ҳашарот чақишидан руқя қилар эди. Расулуллоҳ ﷺ руқядан қайтарган эдилар. Шунда улар у зотнинг ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, сиз руқядан қайтардингиз, биз эса заҳарли ҳашарот чақишидан руқя қиламиз», дедилар. У зот уларга: «Менга кўрсатинглар», дедилар. Улар буни у зотга кўрсатдилар. У зот: «Бунда ҳеч қандай зарар йўқ, булар рухсат берилган сўзлардир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ يُوسُفَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ رَخَّصَ فِي الرُّقْيَةِ مِنَ الْحُمَةِ وَالْعَيْنِ وَالنَّمْلَةِ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ zaharli hasharot chaqishi, koʻz tegishi va namla (yon tomonda chiqadigan yaralar) uchun ruqya qilishga ruxsat berdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ заҳарли ҳашарот чақиши, кўз тегиши ва намла (ён томонда чиқадиган яралар) учун руқя қилишга рухсат бердилар.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ رَخَّصَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي الرُّقْيَةِ مِنَ الْحَيَّةِ وَالْعَقْرَبِ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho) shunday dedi: Rasululloh ﷺ ilon va chayon chaqishidan ruqya qilishga ruxsat berdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ илон ва чаён чақишидан руқя қилишга рухсат бердилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ بَهْرَامَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ الأَشْجَعِيُّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَدَغَتْ عَقْرَبٌ رَجُلاً فَلَمْ يَنَمْ لَيْلَتَهُ فَقِيلَ لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِنَّ فُلاَنًا لَدَغَتْهُ عَقْرَبٌ فَلَمْ يَنَمْ لَيْلَتَهُ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ أَمَا إِنَّهُ لَوْ قَالَ حِينَ أَمْسَى أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ - مَا ضَرَّهُ لَدْغُ عَقْرَبٍ حَتَّى يُصْبِحَ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) shunday dedi: Bir kishini chayon chaqib, u tuni bilan uxlay olmadi. Paygʻambar ﷺga: «Falon kishini chayon chaqib, u tuni bilan uxlay olmadi», deyildi. U zot: «Agar u kechqurun kirganda: ‹Auzu bikalimatillohit-tommati min sharri ma xalaq (Allohning barcha maxluqotlari yomonligidan Uning benuqson kalomlaridan panoh tilayman)›, deganida edi, tongga qadar chayon chaqishi unga zarar yetkazmas edi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) шундай деди: Бир кишини чаён чақиб, у туни билан ухлай олмади. Пайғамбар ﷺга: «Фалон кишини чаён чақиб, у туни билан ухлай олмади», дейилди. У зот: «Агар у кечқурун кирганда: ‹Аузу бикалиматиллоҳит-томмати мин шарри ма халақ (Аллоҳнинг барча махлуқотлари ёмонлигидан Унинг бенуқсон каломларидан паноҳ тилайман)›, деганида эди, тонгга қадар чаён чақиши унга зарар етказмас эди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ، حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، قَالَ عَرَضْتُ النَّهْشَةَ مِنَ الْحَيَّةِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَأَمَرَ بِهَا ‏.‏

Amr ibn Hazm (roziyallohu anhu) shunday dedi: Men ilon chaqishidan qilinadigan ruqyani Rasululloh ﷺga koʻrsatdim, u zot uni qilishga buyurdilar.Амр ибн Ҳазм (розияллоҳу анҳу) шундай деди: Мен илон чақишидан қилинадиган руқяни Расулуллоҳ ﷺга кўрсатдим, у зот уни қилишга буюрдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا أَتَى الْمَرِيضَ فَدَعَا لَهُ قَالَ ‏"‏ أَذْهِبِ الْبَاسْ رَبَّ النَّاسْ وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kasal odamning oldiga kelib, unga duo qilar edilar va: «Ey odamlarning Robbi, dardni ketkaz, shifo ber. Shifo beruvchi Senman. Sening shifoingdan boshqa shifo yoʻq. Hech qanday xastalik qoldirmaydigan shifo ber», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ касал одамнинг олдига келиб, унга дуо қилар эдилар ва: «Эй одамларнинг Робби, дардни кетказ, шифо бер. Шифо берувчи Сенман. Сенинг шифоингдан бошқа шифо йўқ. Ҳеч қандай хасталик қолдирмайдиган шифо бер», дер эдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ مِمَّا يَقُولُ لِلْمَرِيضِ بِبُزَاقِهِ بِإِصْبَعِهِ ‏"‏ بِسْمِ اللَّهِ بِتُرْبَةِ أَرْضِنَا بِرِيقَةِ بَعْضِنَا لِيُشْفَى سَقِيمُنَا بِإِذْنِ رَبِّنَا ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ kasal odamga barmoqlariga tuprisini olib: «Bismillah. Robbimizning izni bilan kasalimiz shifo topsin deb, yerimizning tuprogʻi baʼzimizning tuprigimiz bilan», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ касал одамга бармоқларига туприсини олиб: «Бисмиллаҳ. Роббимизнинг изни билан касалимиз шифо топсин деб, еримизнинг тупроғи баъзимизнинг тупригимиз билан», дер эдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُصَيْفَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِ الثَّقَفِيِّ، أَنَّهُ قَالَ قَدِمْتُ عَلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَبِي وَجَعٌ قَدْ كَادَ يُبْطِلُنِي فَقَالَ لِيَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ اجْعَلْ يَدَكَ الْيُمْنَى عَلَيْهِ وَقُلْ بِسْمِ اللَّهِ أَعُوذُ بِعِزَّةِ اللَّهِ وَقُدْرَتِهِ مِنْ شَرِّ مَا أَجِدُ وَأُحَاذِرُ سَبْعَ مَرَّاتٍ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ ذَلِكَ فَشَفَانِيَ اللَّهُ ‏.‏

Usmon ibn Abul-Os as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ huzurlariga meni qariyb halok qiladigan ogʻriq bilan keldim. Shunda Paygʻambar ﷺ menga: «Oʻng qoʻlingni ogʻrigan joyingga qoʻy va yetti marta: ‹Bismillah. Sezayotgan va qoʻrqayotgan narsam yomonligidan Allohning izzati va qudratiga panoh tilayman›, deb ayt», dedilar. Men shuni aytdim, Alloh menga shifo berdi.Усмон ибн Абул-Ос ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ ҳузурларига мени қарийб ҳалок қиладиган оғриқ билан келдим. Шунда Пайғамбар ﷺ менга: «Ўнг қўлингни оғриган жойингга қўй ва етти марта: ‹Бисмиллаҳ. Сезаётган ва қўрқаётган нарсам ёмонлигидан Аллоҳнинг иззати ва қудратига паноҳ тилайман›, деб айт», дедилар. Мен шуни айтдим, Аллоҳ менга шифо берди.

حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ هِلاَلٍ الصَّوَّافُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّ جِبْرَائِيلَ، أَتَى النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ اشْتَكَيْتَ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ أَرْقِيكَ مِنْ كُلِّ شَىْءٍ يُؤْذِيكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ نَفْسٍ أَوْ عَيْنٍ أَوْ حَاسِدٍ اللَّهُ يَشْفِيكَ بِسْمِ اللَّهِ أَرْقِيكَ ‏.‏

Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Jibroil Paygʻambar ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Muhammad, ogʻriyapsanmi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. Jibroil: «Bismillah. Senga ozor beradigan har bir narsadan, har bir jon yoki koʻz yoxud hasadchi yomonligidan senga oʻqiyman. Alloh senga shifo bersin. Bismillah, senga oʻqiyman», dedi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Жиброил Пайғамбар ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Муҳаммад, оғрияпсанми?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. Жиброил: «Бисмиллаҳ. Сенга озор берадиган ҳар бир нарсадан, ҳар бир жон ёки кўз ёхуд ҳасадчи ёмонлигидан сенга ўқийман. Аллоҳ сенга шифо берсин. Бисмиллаҳ, сенга ўқийман», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، وَحَفْصُ بْنُ عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ زِيَادِ بْنِ ثُوَيْبٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَعُودُنِي فَقَالَ لِي ‏"‏ أَلاَ أَرْقِيكَ بِرُقْيَةٍ جَاءَنِي بِهَا جِبْرَائِيلُ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ بِأَبِي وَأُمِّي بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ بِسْمِ اللَّهِ أَرْقِيكَ وَاللَّهُ يَشْفِيكَ مِنْ كُلِّ دَاءٍ فِيكَ مِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ‏"‏ ‏.‏ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ mening oldimga meni yoʻqlab kelib, menga: «Jibroil menga keltirgan bir duoni senga oʻqib bermaymi?» dedilar. Men: «Ota-onam senga fido boʻlsin, ha, ey Allohning Rasuli», dedim. U zot uch marta: «Bismillah. Sendagi har bir dard yomonligidan, tugunlarga puflovchilar yomonligidan va hasad qilganda hasadchi yomonligidan senga oʻqiyman, Alloh senga shifo bersin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ менинг олдимга мени йўқлаб келиб, менга: «Жиброил менга келтирган бир дуони сенга ўқиб бермайми?» дедилар. Мен: «Ота-онам сенга фидо бўлсин, ҳа, эй Аллоҳнинг Расули», дедим. У зот уч марта: «Бисмиллаҳ. Сендаги ҳар бир дард ёмонлигидан, тугунларга пуфловчилар ёмонлигидан ва ҳасад қилганда ҳасадчи ёмонлигидан сенга ўқийман, Аллоҳ сенга шифо берсин», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ هِشَامٍ الْبَغْدَادِيُّ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ خَلاَّدٍ الْبَاهِلِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مِنْهَالٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُعَوِّذُ الْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ يَقُولُ ‏"‏ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ وَهَامَّةٍ وَمِنْ كُلِّ عَيْنٍ لاَمَّةٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ وَكَانَ أَبُونَا إِبْرَاهِيمُ يَعُوِّذُ بِهَا إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ ‏"‏ ‏.‏ أَوْ قَالَ ‏"‏ إِسْمَاعِيلَ وَيَعْقُوبَ ‏"‏ ‏.‏ وَهَذَا حَدِيثُ وَكِيعٍ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ Hasan bilan Husaynga panoh tilab: «Har bir shayton va zaharli hasharotdan hamda har bir yomon koʻzdan Allohning mukammal kalimalariga panoh tilayman», der edilar. Va u zot: «Otamiz Ibrohim Ismoil bilan Ishoqqa shu bilan panoh tilar edi», derdilar. Yoxud: «Ismoil bilan Yaʼqubga», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ Ҳасан билан Ҳусайнга паноҳ тилаб: «Ҳар бир шайтон ва заҳарли ҳашаротдан ҳамда ҳар бир ёмон кўздан Аллоҳнинг мукаммал калималарига паноҳ тилайман», дер эдилар. Ва у зот: «Отамиз Иброҳим Исмоил билан Ишоққа шу билан паноҳ тилар эди», дердилар. Ёхуд: «Исмоил билан Яъқубга», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ الأَشْهَلِيُّ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ حُصَيْنٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يُعَلِّمُهُمْ مِنَ الْحُمَّى وَمِنَ الأَوْجَاعِ كُلِّهَا أَنْ يَقُولُوا ‏"‏ بِسْمِ اللَّهِ الْكَبِيرِ أَعُوذُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ مِنْ شَرِّ عِرْقٍ نَعَّارٍ وَمِنْ شَرِّ حَرِّ النَّارِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عَامِرٍ أَنَا أُخَالِفُ النَّاسَ فِي هَذَا أَقُولُ يَعَّارٍ ‏.‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي حَبِيبَةَ الأَشْهَلِيُّ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ نَحْوَهُ وَقَالَ ‏"‏ مِنْ شَرِّ عِرْقٍ نَعَّارٍ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ isitmadan va barcha ogʻriqlardan: «Bismillah. Ulugʻ Alloh nomi bilan. Otilib chiqadigan tomir yomonligidan va olov harorati yomonligidan Ulugʻ Allohga panoh tilayman», deyishni ularga oʻrgatar edilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ иситмадан ва барча оғриқлардан: «Бисмиллаҳ. Улуғ Аллоҳ номи билан. Отилиб чиқадиган томир ёмонлигидан ва олов ҳарорати ёмонлигидан Улуғ Аллоҳга паноҳ тилайман», дейишни уларга ўргатар эдилар.

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ دِينَارٍ الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ ثَوْبَانَ، عَنْ عُمَيْرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ جُنَادَةَ بْنَ أَبِي أُمَيَّةَ، قَالَ سَمِعْتُ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ، يَقُولُ أَتَى جِبْرَائِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَهُوَ يُوعَكُ فَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ أَرْقِيكَ مِنْ كُلِّ شَىْءٍ يُؤْذِيكَ مِنْ حَسَدِ حَاسِدٍ وَمِنْ كُلِّ عَيْنٍ اللَّهُ يَشْفِيكَ ‏.‏

Ubada ibn Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ isitmalab yotganlarida Jibroil alayhissalom huzurlariga kelib: «Bismillah. Senga ozor beradigan har bir narsadan, hasadchining hasadidan va har bir koʻzdan senga oʻqiyman, Alloh senga shifo bersin», dedi.Убада ибн Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ иситмалаб ётганларида Жиброил алайҳиссалом ҳузурларига келиб: «Бисмиллаҳ. Сенга озор берадиган ҳар бир нарсадан, ҳасадчининг ҳасадидан ва ҳар бир кўздан сенга ўқийман, Аллоҳ сенга шифо берсин», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ الرَّقِّيُّ، وَسَهْلُ بْنُ أَبِي سَهْلٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَنْفِثُ فِي الرُّقْيَةِ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ ruqya qilganlarida puflar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ руқя қилганларида пуфлар эдилар.

حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ أَبِي سَهْلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ إِذَا اشْتَكَى يَقْرَأُ عَلَى نَفْسِهِ الْمُعَوِّذَاتِ وَيَنْفِثُ فَلَمَّا اشْتَدَّ وَجَعُهُ كُنْتُ أَقْرَأُ عَلَيْهِ وَأَمْسَحُ بِيَدِهِ رَجَاءَ بَرَكَتِهَا ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ kasal boʻlganlarida oʻzlariga muʼavvizatlarni (panoh soʻralgan suralarni) oʻqib puflar edilar. Ogʻriqlari kuchayganda esa men u zotga oʻqib, barakasidan umid qilib, qoʻllari bilan siypardim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ касал бўлганларида ўзларига муъаввизатларни (паноҳ сўралган сураларни) ўқиб пуфлар эдилар. Оғриқлари кучайганда эса мен у зотга ўқиб, баракасидан умид қилиб, қўллари билан сийпардим.

حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الرَّقِّيُّ، حَدَّثَنَا مُعَمَّرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بِشْرٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ الْجَزَّارِ، عَنِ ابْنِ أُخْتِ، زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ زَيْنَبَ، قَالَتْ كَانَتْ عَجُوزٌ تَدْخُلُ عَلَيْنَا تَرْقِي مِنَ الْحُمْرَةِ وَكَانَ لَنَا سَرِيرٌ طَوِيلُ الْقَوَائِمِ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ إِذَا دَخَلَ تَنَحْنَحَ وَصَوَّتَ فَدَخَلَ يَوْمًا فَلَمَّا سَمِعَتْ صَوْتَهُ احْتَجَبَتْ مِنْهُ فَجَاءَ فَجَلَسَ إِلَى جَانِبِي فَمَسَّنِي فَوَجَدَ مَسَّ خَيْطٍ فَقَالَ مَا هَذَا فَقُلْتُ رُقًى لِي فِيهِ مِنَ الْحُمْرَةِ فَجَذَبَهُ وَقَطَعَهُ فَرَمَى بِهِ وَقَالَ لَقَدْ أَصْبَحَ آلُ عَبْدِ اللَّهِ أَغْنِيَاءَ عَنِ الشِّرْكِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ إِنَّ الرُّقَى وَالتَّمَائِمَ وَالتِّوَلَةَ شِرْكٌ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ فَإِنِّي خَرَجْتُ يَوْمًا فَأَبْصَرَنِي فُلاَنٌ فَدَمَعَتْ عَيْنِي الَّتِي تَلِيهِ فَإِذَا رَقَيْتُهَا سَكَنَتْ دَمْعَتُهَا وَإِذَا تَرَكْتُهَا دَمَعَتْ ‏.‏ قَالَ ذَاكِ الشَّيْطَانُ إِذَا أَطَعْتِيهِ تَرَكَكِ وَإِذَا عَصَيْتِيهِ طَعَنَ بِإِصْبَعِهِ فِي عَيْنِكِ وَلَكِنْ لَوْ فَعَلْتِ كَمَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ خَيْرًا لَكِ وَأَجْدَرَ أَنْ تَشْفِينَ تَنْضَحِينَ فِي عَيْنِكِ الْمَاءَ وَتَقُولِينَ ‏"‏ أَذْهِبِ الْبَاسْ رَبَّ النَّاسْ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا ‏"‏ ‏.‏

Zaynab (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir kampir bizning oldimizga kelib, qizil yaradan (surunkali kasallikdan) ruqya qilar edi. Bizning oyoqlari uzun karavotimiz bor edi. Abdulloh kirsa, tomogʻini qirib, tovush chiqarar edi. Bir kuni u kirdi. Kampir uning tovushini eshitib, undan berkindi. Abdulloh kelib, yonimga oʻtirdi va menga qoʻli tegib, bir ipni sezib qoldi. U: «Bu nima?» dedi. Men: «Qizil yaradan menga qilingan ruqya», dedim. U ipni tortib uzdi va uloqtirib: «Abdullohning oilasi shirkdan behojat boʻldi. Men Rasululloh ﷺ: ‹Albatta ruqya, tumor va tivalalar (sehr turlari) shirkdir›, deganlarini eshitdim», dedi. Men: «Men bir kuni chiqib ketgan edim, falonchi menga qarab qoldi va unga yaqin koʻzimdan yosh oqa boshladi. Uni ruqya qilsam, yoshi tinardi, tashlab qoʻysam, yosh oqardi», dedim. U: «U shaytondir. Unga itoat qilsang, seni tark etadi, unga qarshi chiqsang, koʻzingga barmogʻi bilan sanchadi. Lekin Rasululloh ﷺ qilganlaridek qilsang, sen uchun yaxshiroq va shifo topishingga munosibroq boʻladi. Koʻzingga suv sepib: ‹Ey odamlarning Robbi, dardni ketkaz, shifo ber. Shifo beruvchi Senman. Sening shifoingdan boshqa shifo yoʻq. Hech qanday xastalik qoldirmaydigan shifo ber›, deb ayt», dedi.Зайнаб (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир кампир бизнинг олдимизга келиб, қизил ярадан (сурункали касалликдан) руқя қилар эди. Бизнинг оёқлари узун каравотимиз бор эди. Абдуллоҳ кирса, томоғини қириб, товуш чиқарар эди. Бир куни у кирди. Кампир унинг товушини эшитиб, ундан беркинди. Абдуллоҳ келиб, ёнимга ўтирди ва менга қўли тегиб, бир ипни сезиб қолди. У: «Бу нима?» деди. Мен: «Қизил ярадан менга қилинган руқя», дедим. У ипни тортиб узди ва улоқтириб: «Абдуллоҳнинг оиласи ширкдан беҳожат бўлди. Мен Расулуллоҳ ﷺ: ‹Албатта руқя, тумор ва тивалалар (сеҳр турлари) ширкдир›, деганларини эшитдим», деди. Мен: «Мен бир куни чиқиб кетган эдим, фалончи менга қараб қолди ва унга яқин кўзимдан ёш оқа бошлади. Уни руқя қилсам, ёши тинарди, ташлаб қўйсам, ёш оқарди», дедим. У: «У шайтондир. Унга итоат қилсанг, сени тарк этади, унга қарши чиқсанг, кўзингга бармоғи билан санчади. Лекин Расулуллоҳ ﷺ қилганларидек қилсанг, сен учун яхшироқ ва шифо топишингга муносиброқ бўлади. Кўзингга сув сепиб: ‹Эй одамларнинг Робби, дардни кетказ, шифо бер. Шифо берувчи Сенман. Сенинг шифоингдан бошқа шифо йўқ. Ҳеч қандай хасталик қолдирмайдиган шифо бер›, деб айт», деди.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي الْخَصِيبِ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مُبَارَكٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ رَأَى رَجُلاً فِي يَدِهِ حَلْقَةٌ مِنْ صُفْرٍ فَقَالَ ‏"‏ مَا هَذِهِ الْحَلْقَةُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ هَذِهِ مِنَ الْوَاهِنَةِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ انْزِعْهَا فَإِنَّهَا لاَ تَزِيدُكَ إِلاَّ وَهْنًا ‏"‏ ‏.‏

Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ qoʻlida misdan halqa boʻlgan bir kishini koʻrib: «Bu halqa nima?» dedilar. U: «Bu darmonsizlik uchun», dedi. U zot: «Uni yechib tashla, u senga darmonsizlikdan boshqa narsani ziyoda qilmaydi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ қўлида мисдан ҳалқа бўлган бир кишини кўриб: «Бу ҳалқа нима?» дедилар. У: «Бу дармонсизлик учун», деди. У зот: «Уни ечиб ташла, у сенга дармонсизликдан бошқа нарсани зиёда қилмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ عَمْرِو بْنِ الأَحْوَصِ، عَنْ أُمِّ جُنْدَبٍ، قَالَتْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ رَمَى جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ مِنْ بَطْنِ الْوَادِي يَوْمَ النَّحْرِ ثُمَّ انْصَرَفَ وَتَبِعَتْهُ امْرَأَةٌ مِنْ خَثْعَمٍ وَمَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا بِهِ بَلاَءٌ لاَ يَتَكَلَّمُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا ابْنِي وَبَقِيَّةُ أَهْلِي وَإِنَّ بِهِ بَلاَءً لاَ يَتَكَلَّمُ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ ائْتُونِي بِشَىْءٍ مِنْ مَاءٍ ‏"‏ ‏.‏ فَأُتِيَ بِمَاءٍ فَغَسَلَ يَدَيْهِ وَمَضْمَضَ فَاهُ ثُمَّ أَعْطَاهَا فَقَالَ ‏"‏ اسْقِيهِ مِنْهُ وَصُبِّي عَلَيْهِ مِنْهُ وَاسْتَشْفِي اللَّهَ لَهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ فَلَقِيتُ الْمَرْأَةَ فَقُلْتُ لَوْ وَهَبْتِ لِي مِنْهُ ‏.‏ فَقَالَتْ إِنَّمَا هُوَ لِهَذَا الْمُبْتَلَى ‏.‏ قَالَتْ فَلَقِيتُ الْمَرْأَةَ مِنَ الْحَوْلِ فَسَأَلْتُهَا عَنِ الْغُلاَمِ فَقَالَتْ بَرَأَ وَعَقَلَ عَقْلاً لَيْسَ كَعُقُولِ النَّاسِ ‏.‏

Ummu Jundab (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ nahr kuni jamratul-Aqabaga vodiyning ichidan tosh otganlarini koʻrdim. Soʻng u zot qaytdilar. Xasʼam qabilasidan bir ayol u zotning ortidan ergashdi. Uning oldida gapira olmaydigan, kasalga chalingan oʻgʻilchasi bor edi. U ayol: «Ey Allohning Rasuli, bu mening oʻgʻlim va oilamdan qolgan yagona kishim. U kasalga chalinib, gapira olmaydi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Menga bir oz suv keltiringlar», dedilar. Suv keltirildi, u zot qoʻllarini yuvib, ogʻizlarini chaydilar. Soʻng uni ayolga berib: «Unga shundan ichir, ustiga shundan quy va u uchun Allohdan shifo tila», dedilar. U ayol dedi: «Men oʻsha ayol bilan uchrashib: ‹Menga ham shundan bersang edi›, dedim. U: ‹Bu faqat shu kasal uchun›, dedi. Bir yildan soʻng oʻsha ayol bilan uchrashib, boladan soʻradim. U: ‹Sogʻaydi va odamlarning aqliga oʻxshamaydigan bir aql topdi›, dedi».Умму Жундаб (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ наҳр куни жамратул-Ақабага водийнинг ичидан тош отганларини кўрдим. Сўнг у зот қайтдилар. Хасъам қабиласидан бир аёл у зотнинг ортидан эргашди. Унинг олдида гапира олмайдиган, касалга чалинган ўғилчаси бор эди. У аёл: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу менинг ўғлим ва оиламдан қолган ягона кишим. У касалга чалиниб, гапира олмайди», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Менга бир оз сув келтиринглар», дедилар. Сув келтирилди, у зот қўлларини ювиб, оғизларини чайдилар. Сўнг уни аёлга бериб: «Унга шундан ичир, устига шундан қуй ва у учун Аллоҳдан шифо тила», дедилар. У аёл деди: «Мен ўша аёл билан учрашиб: ‹Менга ҳам шундан берсанг эди›, дедим. У: ‹Бу фақат шу касал учун›, деди. Бир йилдан сўнг ўша аёл билан учрашиб, боладан сўрадим. У: ‹Соғайди ва одамларнинг ақлига ўхшамайдиган бир ақл топди›, деди».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْكِنْدِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ ثَابِتٍ حَدَّثَنَا مُعَّادُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْحَارِثِ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُ الدَّوَاءِ الْقُرْآنُ

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Davolarning eng yaxshisi Qurʼondir», dedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Даволарнинг энг яхшиси Қуръондир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَمَرَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِقَتْلِ ذِي الطُّفْيَتَيْنِ فَإِنَّهُ يَلْتَمِسُ الْبَصَرَ وَيُصِيبُ الْحَبَلَ ‏.‏ يَعْنِي حَيَّةً خَبِيثَةً ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ zut-tufyatayn (orqasida ikki oq chiziq boʻlgan ilon)ni oʻldirishga buyurdilar. Chunki u koʻzning nurini ketkazadi va homilani tushiradi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ зут-туфятайн (орқасида икки оқ чизиқ бўлган илон)ни ўлдиришга буюрдилар. Чунки у кўзнинг нурини кетказади ва ҳомилани туширади.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ اقْتُلُوا الْحَيَّاتِ وَاقْتُلُوا ذَا الطُّفْيَتَيْنِ وَالأَبْتَرَ فَإِنَّهُمَا يَلْتَمِسَانِ الْبَصَرَ وَيُسْقِطَانِ الْحَبَلَ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ilonlarni oʻldiringlar, zut-tufyatayn va abtar (dumi kalta ilon)ni oʻldiringlar. Chunki bu ikkovi koʻzning nurini ketkazadi va homilani tushiradi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Илонларни ўлдиринглар, зут-туфятайн ва абтар (думи калта илон)ни ўлдиринглар. Чунки бу иккови кўзнинг нурини кетказади ва ҳомилани туширади», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُعْجِبُهُ الْفَأْلُ الْحَسَنُ وَيَكْرَهُ الطِّيَرَةَ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ yaxshi ol (yaxshi fol)ni yoqtirar va yomon shumlanishni yomon koʻrar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ яхши ол (яхши фол)ни ёқтирар ва ёмон шумланишни ёмон кўрар эдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ لاَ عَدْوَى وَلاَ طِيَرَةَ وَأُحِبُّ الْفَأْلَ الصَّالِحَ ‏"‏ ‏.‏

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Yuqumlilik ham, shumlanish ham yoʻq, men esa yaxshi folni yoqtiraman», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Юқумлилик ҳам, шумланиш ҳам йўқ, мен эса яхши фолни ёқтираман», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ سَلَمَةَ، عَنْ عِيسَى بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ زِرٍّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ الطِّيَرَةُ شِرْكٌ وَمَا مِنَّا إِلاَّ وَلَكِنَّ اللَّهَ يُذْهِبُهُ بِالتَّوَكُّلِ ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Shumlanish shirkdir, bizdan hech kim yoʻqki, (koʻngliga shumlanish kelmagan boʻlsa), lekin Alloh uni tavakkul bilan ketkazadi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Шумланиш ширкдир, биздан ҳеч ким йўқки, (кўнглига шумланиш келмаган бўлса), лекин Аллоҳ уни таваккул билан кетказади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ لاَ عَدْوَى وَلاَ طِيَرَةَ وَلاَ هَامَةَ وَلاَ صَفَرَ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yuqumlilik yoʻq, shumlanish yoʻq, homa (boyoʻgʻli shumligi) yoʻq va safar (oyining shumligi) yoʻq», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Юқумлилик йўқ, шумланиш йўқ, ҳома (бойўғли шумлиги) йўқ ва сафар (ойининг шумлиги) йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ أَبِي جَنَابٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ لاَ عَدْوَى وَلاَ طِيَرَةَ وَلاَ هَامَةَ ‏"‏ ‏.‏ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْبَعِيرُ يَكُونُ بِهِ الْجَرَبُ فَتَجْرَبُ بِهِ الإِبِلُ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ ذَلِكَ الْقَدَرُ فَمَنْ أَجْرَبَ الأَوَّلَ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yuqumlilik yoʻq, shumlanish yoʻq, homa yoʻq», dedilar. Shunda bir kishi oʻrnidan turib: «Ey Allohning Rasuli, tuyaga qoʻtir chiqadi va undan boshqa tuyalarga qoʻtir yuqadi-ku?» dedi. U zot: «Bu qazoyu qadardir. Birinchi tuyaga qoʻtirni kim chiqargan?» dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Юқумлилик йўқ, шумланиш йўқ, ҳома йўқ», дедилар. Шунда бир киши ўрнидан туриб: «Эй Аллоҳнинг Расули, туяга қўтир чиқади ва ундан бошқа туяларга қўтир юқади-ку?» деди. У зот: «Бу қазою қадардир. Биринчи туяга қўтирни ким чиқарган?» дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ لاَ يُورِدُ الْمُمْرِضُ عَلَى الْمُصِحِّ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kasal tuyalar egasi ularni sogʻlom tuyalar bilan birga (suvga yoki oʻtloqqa) olib bormasin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Касал туялар эгаси уларни соғлом туялар билан бирга (сувга ёки ўтлоққа) олиб бормасин», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، وَمُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى، وَمُحَمَّدُ بْنُ خَلَفٍ الْعَسْقَلاَنِيُّ، قَالُوا حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا مُفَضَّلُ بْنُ فَضَالَةَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَخَذَ بِيَدِ رَجُلٍ مَجْذُومٍ فَأَدْخَلَهَا مَعَهُ فِي الْقَصْعَةِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ كُلْ ثِقَةً بِاللَّهِ وَتَوَكُّلاً عَلَى اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ moxov bir kishining qoʻlidan tutib, uni oʻzlari bilan birga bir tovoqqa (qoʻlini) solib: «Allohga ishonch va tavakkul bilan yegin», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мохов бир кишининг қўлидан тутиб, уни ўзлари билан бирга бир товоққа (қўлини) солиб: «Аллоҳга ишонч ва таваккул билан егин», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي الزِّنَادِ، ح وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي الْخَصِيبِ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ، جَمِيعًا عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ أُمِّهِ، فَاطِمَةَ بِنْتِ الْحُسَيْنِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ لاَ تُدِيمُوا النَّظَرَ إِلَى الْمَجْذُومِينَ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Moxovlarga tikilib qarayvermanglar», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Моховларга тикилиб қарайверманглар», дедилар.

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ آلِ الشَّرِيدِ يُقَالُ لَهُ عَمْرٌو عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ فِي وَفْدِ ثَقِيفٍ رَجُلٌ مَجْذُومٌ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ ارْجِعْ فَقَدْ بَايَعْنَاكَ ‏"‏ ‏.‏

Amr (rahimahulloh) otasidan rivoyat qilinadi: Saqif elchilari orasida moxov bir kishi bor edi. Nabiy ﷺ unga: «Qaytib ketaver, biz sen bilan bayʼatlashdik», deb odam yubordilar.Амр (раҳимаҳуллоҳ) отасидан ривоят қилинади: Сақиф элчилари орасида мохов бир киши бор эди. Набий ﷺ унга: «Қайтиб кетавер, биз сен билан байъатлашдик», деб одам юбордилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَحَرَ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَهُودِيٌّ مِنْ يَهُودِ بَنِي زُرَيْقٍ يُقَالُ لَهُ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ حَتَّى كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَفْعَلُ الشَّىْءَ وَلاَ يَفْعَلُهُ ‏.‏ قَالَتْ حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ كَانَ ذَاتَ لَيْلَةٍ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ثُمَّ دَعَا ثُمَّ دَعَا ثُمَّ قَالَ ‏"‏ يَا عَائِشَةُ أَشَعَرْتِ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ جَاءَنِي رَجُلاَنِ فَجَلَسَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي وَالآخَرُ عِنْدَ رِجْلِي فَقَالَ الَّذِي عِنْدَ رَأْسِي لِلَّذِي عِنْدَ رِجْلِي أَوِ الَّذِي عِنْدَ رِجْلِي لِلَّذِي عِنْدَ رَأْسِي مَا وَجَعُ الرَّجُلِ قَالَ مَطْبُوبٌ ‏.‏ قَالَ مَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ ‏.‏ قَالَ فِي أَىِّ شَىْءٍ قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ وَجُفِّ طَلْعَةِ ذَكَرٍ ‏.‏ قَالَ وَأَيْنَ هُوَ قَالَ فِي بِئْرِ ذِي أَرْوَانَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ ‏"‏ وَاللَّهِ يَا عَائِشَةُ لَكَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ وَلَكَأَنَّ نَخْلَهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلاَ أَحْرَقْتَهُ قَالَ ‏"‏ لاَ أَمَّا أَنَا فَقَدْ عَافَانِيَ اللَّهُ وَكَرِهْتُ أَنْ أُثِيرَ عَلَى النَّاسِ مِنْهُ شَرًّا ‏"‏ ‏.‏ فَأَمَرَ بِهَا فَدُفِنَتْ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺni Banu Zurayq yahudiylaridan Labid ibn al-Aʼsam ismli bir yahudiy sehrladi, hattoki Nabiy ﷺga oʻzlari bir ishni qilgandek koʻrinar, holbuki uni qilmagan boʻlar edilar. (Oisha) dedi: Nihoyat, bir kuni yoki bir kechasi Rasululloh ﷺ (Allohga) duo qildilar, soʻng duo qildilar, soʻng duo qildilar, keyin: «Ey Oisha, bilasanmi, Alloh men Undan soʻragan narsa haqida menga javob berdi. Menga ikki kishi keldi, biri boshim tomonda, ikkinchisi oyogʻim tomonda oʻtirdi. Boshim tomondagisi oyogʻim tomondagiga, yoki oyogʻim tomondagisi boshim tomondagiga: ‹Bu kishining dardi nima?› dedi. U: ‹Sehrlangan›, dedi. U: ‹Uni kim sehrlagan?› dedi. U: ‹Labid ibn al-Aʼsam›, dedi. U: ‹Nima bilan?› dedi. U: ‹Taroq, taroqqa ilashgan soch va erkak xurmoning changdoni bilan›, dedi. U: ‹U qayerda?› dedi. U: ‹Zu Arvon qudugʻida›, dedi», dedilar. (Oisha) dedi: Shunda Nabiy ﷺ sahobalaridan bir necha kishi bilan oʻsha (quduq)ga bordilar, soʻng qaytib kelib: «Allohga qasamki, ey Oisha, uning suvi goʻyo xina eritilgan suvdek, xurmolari esa goʻyo shaytonlarning boshlaridek edi», dedilar. (Oisha) dedi: Men: «Ey Allohning Rasuli, uni yoqib yuborsangiz boʻlmasmidi?» dedim. U zot: «Yoʻq, Alloh menga shifo berdi, men esa odamlar orasida undan yomonlik tarqalishini yoqtirmadim», dedilar. Soʻng buyurdilar-da, u (quduq) koʻmib tashlandi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺни Бану Зурайқ яҳудийларидан Лабид ибн ал-Аъсам исмли бир яҳудий сеҳрлади, ҳаттоки Набий ﷺга ўзлари бир ишни қилгандек кўринар, ҳолбуки уни қилмаган бўлар эдилар. (Оиша) деди: Ниҳоят, бир куни ёки бир кечаси Расулуллоҳ ﷺ (Аллоҳга) дуо қилдилар, сўнг дуо қилдилар, сўнг дуо қилдилар, кейин: «Эй Оиша, биласанми, Аллоҳ мен Ундан сўраган нарса ҳақида менга жавоб берди. Менга икки киши келди, бири бошим томонда, иккинчиси оёғим томонда ўтирди. Бошим томондагиси оёғим томондагига, ёки оёғим томондагиси бошим томондагига: ‹Бу кишининг дарди нима?› деди. У: ‹Сеҳрланган›, деди. У: ‹Уни ким сеҳрлаган?› деди. У: ‹Лабид ибн ал-Аъсам›, деди. У: ‹Нима билан?› деди. У: ‹Тароқ, тароққа илашган соч ва эркак хурмонинг чангдони билан›, деди. У: ‹У қаерда?› деди. У: ‹Зу Арвон қудуғида›, деди», дедилар. (Оиша) деди: Шунда Набий ﷺ саҳобаларидан бир неча киши билан ўша (қудуқ)га бордилар, сўнг қайтиб келиб: «Аллоҳга қасамки, эй Оиша, унинг суви гўё хина эритилган сувдек, хурмолари эса гўё шайтонларнинг бошларидек эди», дедилар. (Оиша) деди: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, уни ёқиб юборсангиз бўлмасмиди?» дедим. У зот: «Йўқ, Аллоҳ менга шифо берди, мен эса одамлар орасида ундан ёмонлик тарқалишини ёқтирмадим», дедилар. Сўнг буюрдилар-да, у (қудуқ) кўмиб ташланди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ دِينَارٍ الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْعَنْسِيُّ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، وَمُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ الْمِصْرِيَّيْنِ، قَالاَ حَدَّثَنَا نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لاَ يَزَالُ يُصِيبُكَ كُلَّ عَامٍ وَجَعٌ مِنَ الشَّاةِ الْمَسْمُومَةِ الَّتِي أَكَلْتَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ مَا أَصَابَنِي شَىْءٌ مِنْهَا إِلاَّ وَهُوَ مَكْتُوبٌ عَلَىَّ وَآدَمُ فِي طِينَتِهِ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Ummu Salama: «Ey Allohning Rasuli, siz yegan zaharlangan qoʻy goʻshtining ogʻrigʻi har yili sizga tegib turaveradi», dedi. U zot: «Menga undan tekkan har bir narsa, Odam hali loyligida ekan menga (peshonamga) yozib qoʻyilgan», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умму Салама: «Эй Аллоҳнинг Расули, сиз еган заҳарланган қўй гўштининг оғриғи ҳар йили сизга тегиб тураверади», деди. У зот: «Менга ундан теккан ҳар бир нарса, Одам ҳали лойлигида экан менга (пешонамга) ёзиб қўйилган», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَجْلاَنَ، عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ خَوْلَةَ بِنْتِ حَكِيمٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا نَزَلَ مَنْزِلاً قَالَ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ - لَمْ يَضُرَّهُ فِي ذَلِكَ الْمَنْزِلِ شَىْءٌ حَتَّى يَرْتَحِلَ مِنْهُ ‏"‏ ‏.‏

Xavla binti Hakim (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Agar biringiz bir manzilga tushganida: ‹Aʼuzu bikalimatillahit-tommati min sharri mo xalaq (Yaratgan narsalarining yomonligidan Allohning mukammal kalimalari bilan panoh soʻrayman)›, desa, u yerdan koʻchmaguncha oʻsha manzilda unga hech narsa zarar yetkazmaydi», dedilar.Хавла бинти Ҳаким (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Агар бирингиз бир манзилга тушганида: ‹Аъузу бикалиматиллаҳит-томмати мин шарри мо халақ (Яратган нарсаларининг ёмонлигидан Аллоҳнинг мукаммал калималари билан паноҳ сўрайман)›, деса, у ердан кўчмагунча ўша манзилда унга ҳеч нарса зарар етказмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنِي عُيَيْنَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِ، قَالَ لَمَّا اسْتَعْمَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَلَى الطَّائِفِ جَعَلَ يَعْرِضُ لِي شَىْءٌ فِي صَلاَتِي حَتَّى مَا أَدْرِي مَا أُصَلِّي فَلَمَّا رَأَيْتُ ذَلِكَ رَحَلْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ ‏"‏ ابْنُ أَبِي الْعَاصِ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ مَا جَاءَ بِكَ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَرَضَ لِي شَىْءٌ فِي صَلاَتِي حَتَّى مَا أَدْرِي مَا أُصَلِّي ‏.‏ قَالَ ‏"‏ ذَاكَ الشَّيْطَانُ ادْنُهْ ‏"‏ ‏.‏ فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَجَلَسْتُ عَلَى صُدُورِ قَدَمَىَّ ‏.‏ قَالَ فَضَرَبَ صَدْرِي بِيَدِهِ وَتَفَلَ فِي فَمِي وَقَالَ ‏"‏ اخْرُجْ عَدُوَّ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ فَفَعَلَ ذَلِكَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ الْحَقْ بِعَمَلِكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَقَالَ عُثْمَانُ فَلَعَمْرِي مَا أَحْسِبُهُ خَالَطَنِي بَعْدُ ‏.‏

Usmon ibn Abul-Os (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ meni Toifga voliy qilib tayinlaganlarida, namozimda menga bir narsa aralasha boshladi, hatto nima oʻqiyotganimni ham bilmay qoldim. Buni koʻrganimda, Rasululloh ﷺ huzurlariga yoʻlga chiqdim. U zot: «Abul-Osning oʻgʻlimisan?» dedilar. «Ha, ey Allohning Rasuli», dedim. U zot: «Seni nima olib keldi?» dedilar. «Ey Allohning Rasuli, namozimda menga bir narsa aralashadi, hatto nima oʻqiyotganimni ham bilmay qolaman», dedim. U zot: «U shayton, yaqin kelgin», dedilar. Men yaqinlashib, oyoqlarim uchida oʻtirdim. U zot qoʻllari bilan koʻksimga urib, ogʻzimga tuflab: «Chiqib ket, ey Allohning dushmani!» dedilar. Buni uch marta qildilar, soʻng: «Ishingga qaytgin», dedilar. Usmon aytdi: «Umrimga qasamki, shundan keyin u menga aralashganini oʻylamayman».Усмон ибн Абул-Ос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мени Тоифга волий қилиб тайинлаганларида, намозимда менга бир нарса аралаша бошлади, ҳатто нима ўқиётганимни ҳам билмай қолдим. Буни кўрганимда, Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига йўлга чиқдим. У зот: «Абул-Оснинг ўғлимисан?» дедилар. «Ҳа, эй Аллоҳнинг Расули», дедим. У зот: «Сени нима олиб келди?» дедилар. «Эй Аллоҳнинг Расули, намозимда менга бир нарса аралашади, ҳатто нима ўқиётганимни ҳам билмай қоламан», дедим. У зот: «У шайтон, яқин келгин», дедилар. Мен яқинлашиб, оёқларим учида ўтирдим. У зот қўллари билан кўксимга уриб, оғзимга туфлаб: «Чиқиб кет, эй Аллоҳнинг душмани!» дедилар. Буни уч марта қилдилар, сўнг: «Ишингга қайтгин», дедилар. Усмон айтди: «Умримга қасамки, шундан кейин у менга аралашганини ўйламайман».

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ حَيَّانَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَنْبَأَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا أَبُو جَنَابٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ أَبِيهِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذْ جَاءَهُ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ إِنَّ لِي أَخًا وَجِعًا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ مَا وَجَعُ أَخِيكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ بِهِ لَمَمٌ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَأْتِنِي بِهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَذَهَبَ فَجَاءَ بِهِ فَأَجْلَسَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَسَمِعْتُهُ عَوَّذَهُ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَأَرْبَعِ آيَاتٍ مِنْ أَوَّلِ الْبَقَرَةِ وَآيَتَيْنِ مِنْ وَسَطِهَا وَإِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ وَآيَةِ الْكُرْسِيِّ وَثَلاَثِ آيَاتٍ مِنْ خَاتِمَتِهَا وَآيَةٍ مِنْ آلِ عِمْرَانَ - أَحْسِبُهُ قَالَ ‏{شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ}‏ - وَآيَةٍ مِنَ الأَعْرَافِ ‏{إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ}‏ الآيَةَ وَآيَةٍ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ‏{وَمَنْ يَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهًا آخَرَ لاَ بُرْهَانَ لَهُ بِهِ }‏ وَآيَةٍ مِنَ الْجِنِّ ‏{وَأَنَّهُ تَعَالَى جَدُّ رِبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَلاَ وَلَدًا}‏ وَعَشْرِ آيَاتٍ مِنْ أَوَّلِ الصَّافَّاتِ وَثَلاَثِ آيَاتٍ مِنْ آخِرِ الْحَشْرِ وَ ‏{قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ }‏ وَالْمُعَوِّذَتَيْنِ ‏.‏ فَقَامَ الأَعْرَابِيُّ قَدْ بَرَأَ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ ‏.‏

Abu Layla (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ huzurlarida oʻtirgan edim, shu payt bir aʼrobiy kelib: «Mening ogʻrigan bir ukam bor», dedi. U zot: «Ukangning ogʻrigʻi nima?» dedilar. U: «Unda aql xiralashuvi bor», dedi. U zot: «Borib, uni menga olib kelgin», dedilar. U borib, uni olib keldi. U zot uni oldilariga oʻtqazdilar. Men u zotning unga Fotiha surasini, Baqara surasining boshidan toʻrt oyatni, uning oʻrtasidan ikki oyatni, yaʼni {Sizlarning ilohingiz yagona ilohdir} (Baqara 163) va Oyatul-Kursini, hamda uning oxiridan uch oyatni, Ol-i Imrondan bir oyatni — oʻylashimcha, u {Alloh guvohlik berdiki, Undan boʻlak iloh yoʻqdir} (Ol-i Imron 18) oyatini aytdi — Aʼrofdan bir oyatni {Albatta, Rabbingiz yaratgan Allohdir} (Aʼrof 54), Muʼminundan bir oyatni {Kim Alloh bilan birga oʻzi uchun hech qanday hujjati boʻlmagan boshqa bir ilohga duo qilsa} (Muʼminun 117), Jindan bir oyatni {Va albatta, Rabbimizning ulugʻligi oliydir, U na juft, na farzand tutgan} (Jin 3), Soffotning boshidan oʻn oyatni, Hashrning oxiridan uch oyatni, hamda {Ayt: U Alloh yagonadir} (Ixlos 1) va ikki muavvizatayn (surasin)i oʻqib unga panoh tilaganini eshitdim. Soʻng aʼrobiy sogʻayib oʻrnidan turdi, unga hech qanday ozor qolmagan edi.Абу Лайла (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ ҳузурларида ўтирган эдим, шу пайт бир аъробий келиб: «Менинг оғриган бир укам бор», деди. У зот: «Укангнинг оғриғи нима?» дедилар. У: «Унда ақл хиралашуви бор», деди. У зот: «Бориб, уни менга олиб келгин», дедилар. У бориб, уни олиб келди. У зот уни олдиларига ўтқаздилар. Мен у зотнинг унга Фотиҳа сурасини, Бақара сурасининг бошидан тўрт оятни, унинг ўртасидан икки оятни, яъни {Сизларнинг илоҳингиз ягона илоҳдир} (Бақара 163) ва Оятул-Курсини, ҳамда унинг охиридан уч оятни, Ол-и Имрондан бир оятни — ўйлашимча, у {Аллоҳ гувоҳлик бердики, Ундан бўлак илоҳ йўқдир} (Ол-и Имрон 18) оятини айтди — Аърофдан бир оятни {Албатта, Раббингиз яратган Аллоҳдир} (Аъроф 54), Муъминундан бир оятни {Ким Аллоҳ билан бирга ўзи учун ҳеч қандай ҳужжати бўлмаган бошқа бир илоҳга дуо қилса} (Муъминун 117), Жиндан бир оятни {Ва албатта, Раббимизнинг улуғлиги олийдир, У на жуфт, на фарзанд тутган} (Жин 3), Соффотнинг бошидан ўн оятни, Ҳашрнинг охиридан уч оятни, ҳамда {Айт: У Аллоҳ ягонадир} (Ихлос 1) ва икки муаввизатайн (сурасин)и ўқиб унга паноҳ тилаганини эшитдим. Сўнг аъробий соғайиб ўрнидан турди, унга ҳеч қандай озор қолмаган эди.