حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي الْخَصِيبِ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مُبَارَكٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ رَأَى رَجُلاً فِي يَدِهِ حَلْقَةٌ مِنْ صُفْرٍ فَقَالَ " مَا هَذِهِ الْحَلْقَةُ " . قَالَ هَذِهِ مِنَ الْوَاهِنَةِ . قَالَ " انْزِعْهَا فَإِنَّهَا لاَ تَزِيدُكَ إِلاَّ وَهْنًا " .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ qoʻlida misdan halqa boʻlgan bir kishini koʻrib: «Bu halqa nima?» dedilar. U: «Bu darmonsizlik uchun», dedi. U zot: «Uni yechib tashla, u senga darmonsizlikdan boshqa narsani ziyoda qilmaydi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ қўлида мисдан ҳалқа бўлган бир кишини кўриб: «Бу ҳалқа нима?» дедилар. У: «Бу дармонсизлик учун», деди. У зот: «Уни ечиб ташла, у сенга дармонсизликдан бошқа нарсани зиёда қилмайди», дедилар.