حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ شُجَاعٍ، حَدَّثَنَا سَالِمٌ الأَفْطَسُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ " الشِّفَاءُ فِي ثَلاَثٍ شَرْبَةِ عَسَلٍ وَشَرْطَةِ مِحْجَمٍ وَكَيَّةٍ بِنَارٍ وَأَنْهَى أُمَّتِي عَنِ الْكَىِّ " . رَفَعَهُ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Shifo uch narsada: asal ichishda, hijoma qilib qon oldirishda va olov bilan dogʻlashda. Biroq men ummatimni dogʻlashdan qaytaraman». (Roviy) buni marfuʼ qilib (Paygʻambar ﷺga nisbat berib) rivoyat qildi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Шифо уч нарсада: асал ичишда, ҳижома қилиб қон олдиришда ва олов билан доғлашда. Бироқ мен умматимни доғлашдан қайтараман». (Ровий) буни марфуъ қилиб (Пайғамбар ﷺга нисбат бериб) ривоят қилди.