حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ، - يَعْنِي الْحِزَامِيَّ - عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّمَا الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَلاَ تَخْتَلِفُوا عَلَيْهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ . فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ . وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَجْمَعُونَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Imom faqat unga ergashilishi uchun (tayinlangan), shuning uchun unga xilof qilmanglar. U takbir aytsa, takbir aytinglar; ruku qilsa, ruku qilinglar; ‹samiʼallohu liman hamidah› (Alloh oʻziga hamd aytganni eshitdi) desa, sizlar ‹allohumma robbano lakal-hamd› (Ey Allohim, Robbimiz, hamd Sengadir) denglar; sajda qilsa, sajda qilinglar; oʻtirib namoz oʻqisa, hammangiz oʻtirib namoz oʻqinglar.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Имом фақат унга эргашилиши учун (тайинланган), шунинг учун унга хилоф қилманглар. У такбир айтса, такбир айтинглар; руку қилса, руку қилинглар; ‹самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› (Аллоҳ ўзига ҳамд айтганни эшитди) деса, сизлар ‹аллоҳумма роббано лакал-ҳамд› (Эй Аллоҳим, Роббимиз, ҳамд Сенгадир) денглар; сажда қилса, сажда қилинглар; ўтириб намоз ўқиса, ҳаммангиз ўтириб намоз ўқинглар.»