حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَابْنُ، خَشْرَمٍ قَالاَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعَلِّمُنَا يَقُولُ " لاَ تُبَادِرُوا الإِمَامَ إِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا قَالَ وَلاَ الضَّالِّينَ . فَقُولُوا آمِينَ . وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ . فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga oʻrgatib shunday derdilar: «Imomdan oldin (shoshilib) ketmanglar. U takbir aytsa, takbir aytinglar; ‹valaz-zoolliyn› (yoʻldan adashganlarning ham emas) desa, ‹omiyn› denglar; ruku qilsa, ruku qilinglar; ‹samiʼallohu liman hamidah› (Alloh oʻziga hamd aytganni eshitdi) desa, ‹allohumma robbano lakal-hamd› (Ey Allohim, Robbimiz, hamd Sengadir) denglar.»