حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي حَازِمٍ - وَقَالَ قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ - كِلاَهُمَا عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، بِمِثْلِ حَدِيثِ مَالِكٍ . وَفِي حَدِيثِهِمَا فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَرَجَعَ الْقَهْقَرَى وَرَاءَهُ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ .
Sahl ibn Saʼd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Molikning hadisiga oʻxshash (rivoyat). Bu hadisda: «Abu Bakr qoʻllarini koʻtarib, Allohga hamd aytdi va orqasiga tisarila-tisarila chekinib, safda turdi», (degan soʻzlar bor).Саҳл ибн Саъд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Моликнинг ҳадисига ўхшаш (ривоят). Бу ҳадисда: «Абу Бакр қўлларини кўтариб, Аллоҳга ҳамд айтди ва орқасига тисарила-тисарила чекиниб, сафда турди», (деган сўзлар бор).