وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ رَبِيعَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي قَزْعَةُ، قَالَ أَتَيْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ وَهُوَ مَكْثُورٌ عَلَيْهِ فَلَمَّا تَفَرَّقَ النَّاسُ عَنْهُ قُلْتُ إِنِّي لاَ أَسْأَلُكَ عَمَّا يَسْأَلُكَ هَؤُلاَءِ عَنْهُ - قُلْتُ - أَسْأَلُكَ عَنْ صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ مَا لَكَ فِي ذَاكَ مِنْ خَيْرٍ . فَأَعَادَهَا عَلَيْهِ فَقَالَ كَانَتْ صَلاَةُ الظُّهْرِ تُقَامُ فَيَنْطَلِقُ أَحَدُنَا إِلَى الْبَقِيعِ فَيَقْضِي حَاجَتَهُ ثُمَّ يَأْتِي أَهْلَهُ فَيَتَوَضَّأُ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Qazʼa keldi va dedi: «Men Abu Said al-Xudriyning oldiga keldim, uning atrofida koʻp odam toʻplangan edi. Odamlar undan tarqab ketgach, men: ‹Men sizdan bular soʻrayotgan narsa haqida soʻramayman, — dedim, — men sizdan Rasululloh ﷺ ning namozlari haqida soʻrayman›, dedim. Shunda u (Abu Said): ‹Bunda sen uchun yaxshilik yoʻq›, dedi. (Qazʼa) yana qaytarib soʻradi. Shunda u dedi: ‹Peshin namozi uchun iqomat aytilar, soʻng birimiz Baqiʼga borib, hojatini qondirar, soʻng oilasining oldiga kelib, tahorat olar, soʻng masjidga qaytib kelar, Rasululloh ﷺ esa hali birinchi rakatda boʻlar edilar›».Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Қазъа келди ва деди: «Мен Абу Саид ал-Худрийнинг олдига келдим, унинг атрофида кўп одам тўпланган эди. Одамлар ундан тарқаб кетгач, мен: ‹Мен сиздан булар сўраётган нарса ҳақида сўрамайман, — дедим, — мен сиздан Расулуллоҳ ﷺ нинг намозлари ҳақида сўрайман›, дедим. Шунда у (Абу Саид): ‹Бунда сен учун яхшилик йўқ›, деди. (Қазъа) яна қайтариб сўради. Шунда у деди: ‹Пешин намози учун иқомат айтилар, сўнг биримиз Бақиъга бориб, ҳожатини қондирар, сўнг оиласининг олдига келиб, таҳорат олар, сўнг масжидга қайтиб келар, Расулуллоҳ ﷺ эса ҳали биринчи ракатда бўлар эдилар›».