حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ " سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي " . يَتَأَوَّلُ الْقُرْآنَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻz rukuʼlari va sajdalarida: «Subhonaka-llohumma robbano va bihamdik, allohumma-gʻfir liy (Ey Allohim, Robbimiz, Sen poksan va Senga hamd boʻlsin, ey Allohim, meni magʻfirat qil)», deb koʻp aytar, shu (oyat) bilan Qurʼonga amal qilardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўз рукуълари ва саждаларида: «Субҳонака-ллоҳумма роббано ва биҳамдик, аллоҳумма-ғфир лий (Эй Аллоҳим, Роббимиз, Сен поксан ва Сенга ҳамд бўлсин, эй Аллоҳим, мени мағфират қил)», деб кўп айтар, шу (оят) билан Қуръонга амал қилардилар.