حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَنَامُ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرِجْلاَىَ فِي قِبْلَتِهِ فَإِذَا سَجَدَ غَمَزَنِي فَقَبَضْتُ رِجْلَىَّ وَإِذَا قَامَ بَسَطْتُهُمَا - قَالَتْ - وَالْبُيُوتُ يَوْمَئِذٍ لَيْسَ فِيهَا مَصَابِيحُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning oldilarida uxlardim, oyoqlarim esa u zotning qiblalarida boʻlardi. U zot sajda qilganlarida, meni turtardilar, men oyoqlarimni yigʻib olardim, u zot qoʻzgʻolganlarida (turganlarida) esa ularni yoyardim. (Oisha) dedi: U kunlarda uylarda chiroqlar yoʻq edi.