حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ عَدَلْتُمُونَا بِالْكِلاَبِ وَالْحُمُرِ لَقَدْ رَأَيْتُنِي مُضْطَجِعَةً عَلَى السَّرِيرِ فَيَجِيءُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَتَوَسَّطُ السَّرِيرَ فَيُصَلِّي فَأَكْرَهُ أَنْ أَسْنَحَهُ فَأَنْسَلُّ مِنْ قِبَلِ رِجْلَىِ السَّرِيرِ حَتَّى أَنْسَلَّ مِنْ لِحَافِي .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Bizni itlar va eshaklarga teng qildingizmi?! Men oʻzimni karavotda yonboshlab yotgan holda koʻrar edim, Rasululloh ﷺ kelib, karavotning oʻrtasiga oʻtib, namoz oʻqirdilar. Men u zotning roʻparalarida boʻlishni (toʻsib qolishni) yoqtirmasdim, shuning uchun karavotning oyoq tomonidan sirgʻalib, choyshabimdan chiqib ketguncha sirgʻalib borardim», — dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Бизни итлар ва эшакларга тенг қилдингизми?! Мен ўзимни каравотда ёнбошлаб ётган ҳолда кўрар эдим, Расулуллоҳ ﷺ келиб, каравотнинг ўртасига ўтиб, намоз ўқирдилар. Мен у зотнинг рўпараларида бўлишни (тўсиб қолишни) ёқтирмасдим, шунинг учун каравотнинг оёқ томонидан сирғалиб, чойшабимдан чиқиб кетгунча сирғалиб борардим», — деди.