وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، ح وَحَدَّثَنِيهِ يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ - قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ جَعْفَرٍ قَالَ فَرَسًا لَنَا . وَلَمْ يَقُلْ لأَبِي طَلْحَةَ . وَفِي حَدِيثِ خَالِدٍ عَنْ قَتَادَةَ سَمِعْتُ أَنَسًا .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Yuqoridagi hadis shunga oʻxshash rivoyat qilingan. Faqat bir rivoyatda: «Bizning bir otimizni», deb aytilgan va «Abu Talhaning (oti)», deyilmagan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Юқоридаги ҳадис шунга ўхшаш ривоят қилинган. Фақат бир ривоятда: «Бизнинг бир отимизни», деб айтилган ва «Абу Талҳанинг (оти)», дейилмаган.