حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ قُلْتُ لِجَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ أَكُنْتَ تُجَالِسُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ كَثِيرًا كَانَ لاَ يَقُومُ مِنْ مُصَلاَّهُ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ الصُّبْحَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَإِذَا طَلَعَتْ قَامَ وَكَانُوا يَتَحَدَّثُونَ فَيَأْخُذُونَ فِي أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ فَيَضْحَكُونَ وَيَتَبَسَّمُ صلى الله عليه وسلم .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: men undan: «Sen Rasululloh ﷺ bilan birga oʻtirar miding?» deb soʻradim. U: «Ha, koʻp marta. U zot bomdod namozini oʻqigan joylaridan quyosh chiqquncha turmas edilar. Quyosh chiqqach esa turardilar. (Sahobalar) oʻzaro suhbatlashar, johiliyat ishlaridan soʻz ochib kular edilar, u zot ﷺ esa tabassum qilar edilar», dedi.