حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ الرَّيَّانِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، قَالَ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَضَبَ فَقَالَ لَمْ يَبْلُغِ الْخِضَابَ كَانَ فِي لِحْيَتِهِ شَعَرَاتٌ بِيضٌ . قَالَ قُلْتُ لَهُ أَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يَخْضِبُ قَالَ فَقَالَ نَعَمْ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: undan: «Rasululloh ﷺ (sochlarini) boʻyaganmidilar?» deb soʻraldi. U: «U zot boʻyash (kerak boʻladigan) darajaga yetmagan edilar; soqollarida bir nechta oq tuk bor edi», dedi. Men unga: «Abu Bakr (sochlarini) boʻyarmidi?» dedim. U: «Ha, xina va katam bilan», dedi.