حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ يُكْرَهُ أَنْ يَنْتِفَ الرَّجُلُ، الشَّعْرَةَ الْبَيْضَاءَ مِنْ رَأْسِهِ وَلِحْيَتِهِ - قَالَ - وَلَمْ يَخْتَضِبْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّمَا كَانَ الْبَيَاضُ فِي عَنْفَقَتِهِ وَفِي الصُّدْغَيْنِ وَفِي الرَّأْسِ نَبْذٌ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: kishining boshi va soqolidagi oq tukni yulishi makruh sanaladi. (Anas) dedi: Rasululloh ﷺ (sochlarini) boʻyamaganlar; oqlik faqat (pastki labi ostidagi) soqolchasida, chakkalarining ikki tomonida va boshlarida ozgina bor edi, xolos.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: кишининг боши ва соқолидаги оқ тукни юлиши макруҳ саналади. (Анас) деди: Расулуллоҳ ﷺ (сочларини) бўямаганлар; оқлик фақат (пастки лаби остидаги) соқолчасида, чаккаларининг икки томонида ва бошларида озгина бор эди, холос.