حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمْرًا فَتَرَخَّصَ فِيهِ فَبَلَغَ ذَلِكَ نَاسًا مِنْ أَصْحَابِهِ فَكَأَنَّهُمْ كَرِهُوهُ وَتَنَزَّهُوا عَنْهُ فَبَلَغَهُ ذَلِكَ فَقَامَ خَطِيبًا فَقَالَ " مَا بَالُ رِجَالٍ بَلَغَهُمْ عَنِّي أَمْرٌ تَرَخَّصْتُ فِيهِ فَكَرِهُوهُ وَتَنَزَّهُوا عَنْهُ فَوَاللَّهِ لأَنَا أَعْلَمُهُمْ بِاللَّهِ وَأَشَدُّهُمْ لَهُ خَشْيَةً " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir ish qildilar va unda (oʻzlariga) ruxsat berdilar (yengillik oldilar). Bu narsa ashoblaridan baʼzi kishilarga yetib bordi, goʻyo ular uni yoqtirmadilar va undan tiyildilar (oʻzlarini saqlashdi). Bu (xabar) u (zot)ga yetib borgach, xutbaga turib, dedilar: «Mendan oʻzlariga yetib borgan, men ruxsat bergan bir ishni yoqtirmay, undan tiyilgan kishilarga nima boʻldi? Alloh bilan qasamki, men ular ichida Allohni eng yaxshi bilganman va ular ichida Allohdan eng qattiq qoʻrqqanman».