حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، كِلاَهُمَا عَنْ أَبِي حَيَّانَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . نَحْوَ حَدِيثِ إِسْمَاعِيلَ وَزَادَ فِي حَدِيثِ جَرِيرٍ " كِتَابُ اللَّهِ فِيهِ الْهُدَى وَالنُّورُ مَنِ اسْتَمْسَكَ بِهِ وَأَخَذَ بِهِ كَانَ عَلَى الْهُدَى وَمَنْ أَخْطَأَهُ ضَلَّ " .
Zayd ibn Arqam (roziyallohu anhu)dan, Ismoilning hadisiga oʻxshash rivoyat qilinadi. (Rovi) hadisda shuni ziyoda qildi: «Allohning Kitobi — unda hidoyat va nur bordir. Kim unga mahkam yopishsa va uni mahkam tutsa, hidoyatda boʻladi; kim undan adashsa, yoʻldan ozadi».Зайд ибн Арқам (розияллоҳу анҳу)дан, Исмоилнинг ҳадисига ўхшаш ривоят қилинади. (Рови) ҳадисда шуни зиёда қилди: «Аллоҳнинг Китоби — унда ҳидоят ва нур бордир. Ким унга маҳкам ёпишса ва уни маҳкам тутса, ҳидоятда бўлади; ким ундан адашса, йўлдан озади».