وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِي عَنْ أَبِي أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيَتَفَقَّدُ يَقُولُ " أَيْنَ أَنَا الْيَوْمَ أَيْنَ أَنَا غَدًا " . اسْتِبْطَاءً لِيَوْمِ عَائِشَةَ . قَالَتْ فَلَمَّا كَانَ يَوْمِي قَبَضَهُ اللَّهُ بَيْنَ سَحْرِي وَنَحْرِي .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Oishaning navbat kunini sekin kelayotgan deb hisoblab, (navbatni) soʻrab-surishtirib: «Bugun men qaerdaman? Ertaga men qaerdaman?» derdilar. (Oisha) dedi: Mening kunim kelganda, Alloh u zotni mening koʻksim bilan boʻynim orasida (jonini) oldi.