حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلاَلٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ . قَالَ نَعَمْ وَكُنْ عَلَى حَذَرٍ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَإِنَّهُمْ قَدْ شَنِفُوا لَهُ وَتَجَهَّمُوا .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan shu hadis rivoyat qilinadi, biroq unda «Men: ‹Borib koʻrib kelgunimcha (oʻrnimga qarab tur), meni ozod qil›, dedim» degan soʻzdan keyin shu (ziyoda) bor: (Unays): «Ha, (bor)! Lekin Makka ahlidan ehtiyot boʻl, chunki ular unga (Rasulullohga) nafrat qildilar va achchiqlandilar», — dedi.