حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ أَتَى عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا أَلْعَبُ مَعَ الْغِلْمَانِ - قَالَ - فَسَلَّمَ عَلَيْنَا فَبَعَثَنِي إِلَى حَاجَةٍ فَأَبْطَأْتُ عَلَى أُمِّي فَلَمَّا جِئْتُ قَالَتْ مَا حَبَسَكَ قُلْتُ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِحَاجَةٍ . قَالَتْ مَا حَاجَتُهُ قُلْتُ إِنَّهَا سِرٌّ . قَالَتْ لاَ تُحَدِّثَنَّ بِسِرِّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحَدًا . قَالَ أَنَسٌ وَاللَّهِ لَوْ حَدَّثْتُ بِهِ أَحَدًا لَحَدَّثْتُكَ يَا ثَابِتُ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men bolalar bilan oʻynayotgan edim, Rasululloh ﷺ oldimga keldilar. U zot bizga salom berdilar va meni bir hojat (ish) bilan yubordilar. Men onamning oldiga (qaytishga) kechikdim. Kelganimda u: «Seni nima ushlab qoldi?» — dedi. Men: «Rasululloh ﷺ meni bir hojat bilan yuborgan edilar», — dedim. U: «Uning hojati nima edi?» — dedi. Men: «U sirdir», — dedim. U: «Rasululloh ﷺ ning sirini hech kimga aytma», — dedi. Anas dedi: Allohga qasamki, agar uni birovga aytganimda edi, ey Sobit, senga aytgan boʻlardim.