حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَأَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، - وَاللَّفْظُ لإِسْحَاقَ - قَالاَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ فِينَا نَزَلَتْ { إِذْ هَمَّتْ طَائِفَتَانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلاَ وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا} بَنُو سَلِمَةَ وَبَنُو حَارِثَةَ وَمَا نُحِبُّ أَنَّهَا لَمْ تَنْزِلْ لِقَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ { وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا} .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: {Sizlardan ikki toifa qoʻrqib-boʻshashishga moyil boʻlganda, Alloh ularning Egasi edi} (Oli Imron 122) (oyati) biz haqimizda — Banu Salima va Banu Horisa haqida nozil boʻldi. Biz Allohning {Alloh ularning Egasi edi} degan soʻzi (aytilgani) uchun bu (oyat) nozil boʻlmasligini istamas edik.