حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ، عَنْ أَبِي الْوَازِعِ، جَابِرِ بْنِ عَمْرٍو الرَّاسِبِيِّ سَمِعْتُ أَبَا بَرْزَةَ، يَقُولُ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً إِلَى حَىٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَسَبُّوهُ وَضَرَبُوهُ فَجَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ أَنَّ أَهْلَ عُمَانَ أَتَيْتَ مَا سَبُّوكَ وَلاَ ضَرَبُوكَ " .
Abu Barza (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir kishini arab qabilalaridan biriga (elchi qilib) yubordilar. (U qabila kishilari) uni soʻkishdi va urishdi. U Rasululloh ﷺ ning huzurlariga kelib, (boshidan oʻtganini) xabar berdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Agar sen Umon ahlining oldiga borganingda, ular seni na soʻkishar, na urishar edi», dedilar.